من كه خاقانيم آزاد دلم بيش جان را نكنم زنگ زده هم فراغ است كز آئينه ى جان نكنم مدح سرائى به دروغ همه حسن در تن من سلطان است به توكل زيم اكنون به كسب نان دو نان نخورم بيش كه دين من تيمم به سر خاك نجس نور پرورده ى كشف است دلم ننگ دارم كه شوم كركس طبع بختم انگشت كژ است آوخ از آنك پاك بودم دم دنيا نزدمآنچه بايست ندادند به من آنچه بايست ندادند به من
كه خرد قائد راى است مرا كاينه عيب نماى است مرا صيقل زنگ زداى است مرا كه زبان صدق سراى است مرا جز مشامى كه گداى است مرا كه رضا صبر فزاى است مرا توشه ى هر دو سراى است مرا كى كنم؟ كب خداى است مرا كه يقين پرده گشاى است مرا كز خرد نام هماى است مرا هنر انگشت نماى است مرا كو جنب بود نشايست مراوانچه دادند نبايست مرا وانچه دادند نبايست مرا
لطفا منتظر باشید ...
