سیمای نماز نسخه متنی

عذاب ابدى در عالم آخرت.

نماز برنامه اى است كه در قرآن مجيد به طور مكرّر به آن امر شده و در سايه ى اجراى اين امر است كه سود همه جانبه نصيب انسان مىشود.

برپاداشتن نماز، حيات آدمى را از تمام آلودگى ها پاك و دست شياطين را از عرصه گاه زندگى كوتاه مىسازد.

به همين منظور همه ى ما از جانب حضرت محبوب مكلف به نماز هستيم و مأمور اجراى اين عبادت عظيمه و اين حقيقت ملكوتيّهو.

در هر صورت خداوند متعال و تمام انبيا و همه ى امامان (عليهم السلام) و كل عارفان و عاشقان و صاحبدلان و ناصحان و دلسوزان، ما را به نماز امر كرده و از همه ى ما اجراى اين وظيفه را خواسته اند.

در قرآن مجيد است:

* نماز را به پاى داريد، زكات مال بپردازيد و در عبادت حضرت دوست با خداپرستان حقيقى دمساز شويد(1).

* به ياد آريد آن هنگام را كه از شما بنى اسرائيل پيمان گرفتيم كه جز خدا را ستايش و بندگى نكنيد و در حق پدر و مادر و خويشان و يتيمان و فقيران نيكى نماييد و با زبان خوش با مردم سخن گوييد و نماز را به پاى داريد و زكات مال بپردازيد. ولى شما گروه يهود، جز عده اى معدود پيمان شكستيد و از عنايت حق روى گردانديد(2).

عجب ندارى از حال مردمى كه گفتند: به ما اجازه ى جنگ بده. بدانها گفته شد: اكنون از جنگ خوددارى كرده به وظيفه ى نماز و زكات قيام كنيد (چون

1 ـ بقره (2): 43.

2 ـ بقره (2): 83.