حکمت 254 - ترجمه نهج البلاغه نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه نهج البلاغه - نسخه متنی

احمد سپهرخراسانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

حکمت 254

حارث بن حوط، نزدش آمد گفت، آيا چنين پندارى كه من عقيده دارم، كه اصحاب جمل در گمراهى بودند؟ در جواب گفت: اى حارث، تو پايين را ديدى و بالاتر را نديدى، و از اين روى به حيرت افتادى، تو حق را نشناختى تا بدانى كه كى از آن سركشى كرد، و باطل را ندانستى تا بدانى كه چه كس بر آن راه است. حارث گفت: من با سعد بن مالك و عبدالله بن عمر كنار مى روم. گفت: سعد و عبدالله نه به كمك حق شتافتند و نه باطل را فروگذاشتند.

حکمت 255

نديم سلطان چون شخصى است كه بر شير سوار است، مردم بر موقع او رشك مى برند، و او مى داند در چه خطرى قرار دارد.

حکمت 256

مردم را در پشت سر پاس داريد، تا شما را در پشت سر پاس دارند.

حکمت 257

سخن حكيمان اگر ثواب باشد، دوا باشد، و اگر خطاست درد باشد.

حکمت 258

مردى از او خواست تا ايمان را تعريف كند. گفت: فردا بيا تا در حضور مردم تعريف كنم، كه اگر تو آن را از خاطر بزدايى، ديگرى بر تو تكرار كند، چه سخن مانند شكار رمنده است، اين يكى آن را مى ربايد و آن ديگرى از دست مى دهد. (جواب آن را قبلا ذكر كرده ايم كه آغاز آن اين است (الايمان على اربع شعب)

/ 396