حکمت 405 - ترجمه نهج البلاغه نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه نهج البلاغه - نسخه متنی

احمد سپهرخراسانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

حکمت 405

بردبارى، بردبارى آزادمردان است، وگرنه تسلى خواهند پذيرفت، منتها مانند تسلى جاهل باتجربه.

حکمت 406

در خبر ديگرى است كه با اشعث گفته است: اگر صبر كنى بايد چون اصحاب كرامت باشد، وگرنه مانند بهائم تسلى خواهى يافت.

حکمت 407

در صفت دنيا گفته است: مى فريبد ، ضرر مى زند، مى گذرد، خدا راضى نشد كه دنيا را ثواب براى دوستان خود قرار دهد، و نه عقاب براى دشمنانش، اهل دنيا همچون كاروانند كه در حينى كه براى استراحت فرود آمده اند ، پيشرو ايشان مى گويد: برخيزيد تا برويم.

حکمت 408

به فرزند خود حسن گفته است: پس از مرگ مالى باقى مگذار، چه آنها را براى دو كس باقى گذاشته اى، يا براى كسى كه مطيع خداست، پس به آنچه تو بدبخت شده او خوشبخت مى شود. و يا براى كسى كه مرتكب معصيت مى شود، پس در ارتكاب معصيت به او كمك كرده اى و هر يك از اين دو روش را كه براى خود برگزينى درست نيست.

اين كلام را به وجه ديگرى هم روايت كرده اند: پس از سپاس خداوند، آنچه اندوخته اى پيش از تو مال ديگرى بوده است، و از دست تو هم به ديگرى برمى گردد و تو براى دو كس نگاه مى دارى: كسى كه در مال تو به طاعت خدا عمل مى كند، پس او به آنچه تو بدبخت شده خوشبخت شده است، يا براى كسى كه آن را در راه معصيت صرف مى كند، پس بدبخت شده به آنچه تو برايش جمع كرده اى، و اختيار هيچ يك از اين دو امر شايسته آن نيست كه آن را بر نفس خود برگزينى و از آن بر پشت خود بارى بكشى، پس براى رفتگانت اميدوار باش و براى باقى ماندگانت از خدا روزى بخواه.

/ 396