فرهنگ موضوعات کلی نهج البلاغه نسخه متنی

‌صفحه‌ى 237

اوّل- اخلاقى

1- وظيفه پاكان نسبت به افراد آلوده و إنّما ينبغي لأهل العصمة... أن يرحموا أهل الذّنوب خ 140 1 (همانا سزاوار است كه پاكان... به گنهكاران رحمت آورند)

2- زشتى غيبت و بدگوئى فكيف بالعائب الّذي عاب أخاه و عيّره ببلواه... لجراءته على عيب النّاس أكبر خ 140 2 و 5 (چگونه عيب جوئى از برادرش عيب جوئى مى‏كند و او را به بلائى كه گرفتار شد سرزنش مى‏كند)

3- توجه به گناه خويش أما ذكر موضع ستر اللَّه عليه من ذنوبه ممّا هو أعظم من الذّنب الّذي عابه به خ 140 2 (آيا عيب‏جو، به ياد نمى‏آورد پرده پوشى خدا را كه گناهان بزرگتر او را پوشانده است)

4- ضرورت توجه به پرده پوشى خدا أما ذكر موضع ستر اللَّه عليه من ذنوبه ممّا هو أعظم من الذّنب الّذي عابه به خ 140

2- 5 (آيا عيب‏جو، به ياد نمى‏آورد پرده‏پوشى خدا را كه گناهان بزرگتر او را پوشانده است)

5- بزرگترين گناه غيبت است و ايم اللَّه لئن لم يكن عصاه في الكبير، و عصاه في الصّغير خ 140 4 (اگر خدا را در گناهان بزرگ عصيان نكرد، و گناهان كوچك انجام داد، در نافرمانى كافى است)

6- شكرگذارى در برابر پاكيها و ليكن الشّكر شاغلا له على معا فاته ممّا ابتلي به غيره خ 140 6 (شكر گذارى انسان از اين كه از عيوب ديگران‏