راه روشن جلد 8

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

راه روشن - جلد 8

ملا محسن فیض کاشانی؛ مترجم: سیدمحمد صادق عارف

نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

جويد. از اين رو او پيوسته در رنج و تعب و شيطان از او در شادى و فرح است. ما از نادانى و غفلت به خدا پناه مى‏بريم چه اين دو اساس هر بدبختى و ريشه هر زيانكارى است. لذا حكم خداوند بر هر بنده‏اى اين است كه به هنگام عزم بر كار و اقدام به عمل نفس خويش را مراقب باشد و در اجراى قصد و دست زدن به كار درنگ كند تا آنگاه كه در پرتو نور علم بر او مكشوف شود كه قصد او براى خداست تا آن را اجرا كند يا به خواهش نفس است تا از آن دورى جويد و دل را از انديشه آن و اتخاذ تصميم باز دارد، چه اگر خطورات باطل نخستين دفع نشود رغبت پديد مى‏آيد، و رغبت موجب پديد آمدن قصد، و قصد سبب قطعيّت عزم، و عزم باعث فعل و فعل موجب عقاب و خشم الهى است.

بنابراين بايد ماده شرّ و فساد را از منشأ نخست آن كه خطورات دل است قطع و ريشه كن كرد، زيرا آنچه پس از خطورات مى‏آيد تابع و دنباله آن است و هرگاه اين امر براى بنده‏اى دشوار و قضيه غامض شود و نتواند آن را برطرف كند بايد در پرتو نور علم در آن بينديشد و از مكرهاى شيطان به واسطه هواهاى نفس به خداوند پناه برد، و اگر با تلاش و كوشش و فكر خويش نتواند رفع مشكل كند از انوار عالمان دين كسب فيض و روشنى كند و از عالمان گمراه كننده‏اى كه به دنيا رو آورده‏اند بگريزد همان گونه كه از شير مى‏گريزند بلكه شديدتر از آن. خداوند به داوود (عليه السلام) وحى فرمود: «اى داوود! درباره عالمى كه دوستى دنيا او را مست كرده از من مپرس، چه تو را از من و از دوستى من مى‏برد، آنها رهزنان بندگان منند.» آرى دلهايى كه به سبب محبّت دنيا و شدت حرص به آن از نور حق محروم و محجوبند- چه دلها محل تجلى انوار حضرت ربوبيت است- چگونه مى‏توانند از آن نور بهره گيرند در حالى كه آنان به آن پشت كرده و به دشمن آن رو آورده و با ضد آن عشق مى‏ورزند، و دشمن و ضد آن شهوتهاى دنياست.

از اين رو بايد مريد نخست همت خود را در اين به كار برد كه علم را در خود استوار سازد، و سپس به عالمى كه از دنيا رو گردان و در صورت عدم وجود او به عالمى كه رغبت او به دنيا اندك باشد دست يابد. پيامبر (صلّى الله عليه وآله) فرموده است: «خداوند صاحب بصيرتى را كه به هنگام ورود شبهات و عقل كاملى را كه در موقع هجوم شهوات آنها را نقد و بررسى كنند دوست مى‏دارد.»

پيامبر (صلّى الله عليه وآله) شبهات و شهوات را با هم جمع فرموده است، و براستى آنها ملازم هم‏اند و در

/ 443