باب هفتم در حقيقت مرگ و آنچه مرده تا نفخه صور در گور مى‏بيند - راه روشن جلد 8

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

راه روشن - جلد 8

ملا محسن فیض کاشانی؛ مترجم: سیدمحمد صادق عارف

نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

آثار پوسيده آن را نرم نمى‏كند. من چون به گورستان مى‏روم چنانم كه گويى مردگان را مى‏بينم كه از گورها بيرون آمده‏اند، و آن چهره‏هاى به خاك آغشته و اجسام دگرگون شده و كفنهاى آلوده آنها را تماشا مى‏كنم. چه بزرگ است نگاهى كه اگر بندگان آن را در دل جاى دهند تلخى آن بر نفوس بسيار سخت و تلف شدن ابدان به سبب آن شديد خواهد شد.

همچنين مستحبّ است كه از مرده تمجيد شود و از او جز به نيكى ياد نكنند. عايشه گفته است: پيامبر خدا (صلّى الله عليه وآله) فرمود: «وقتى همنشين شما مرد او را رها كنيد و از او بدگويى نكنيد» و نيز فرموده است: «مرده‏ها را ناسزا مگوييد تا زنده‏ها را آزار دهيد» و نيز:

«مردگان را دشنام ندهيد زيرا آنها به آنچه از پيش فرستاده‏اند رسيده‏اند» و نيز فرموده است: «مردگانتان را جز به نيكى ياد نكنيد چه در غير اين صورت اگر از اهل بهشت باشند گناه مى‏كنيد و اگر از اهل دوزخ هستند آنچه را بدان دچارند براى آنها كافى است.»

باب هفتم در حقيقت مرگ و آنچه مرده تا نفخه صور در گور مى‏بيند

بدان كه مردم در حقيقت مرگ دچار گمانهاى نادرستى هستند و در آن به راه خطا مى‏روند. برخى پنداشته‏اند كه مرگ نابودى است و حشر و نشرى نيست و خير و شرّ دنباله‏اى ندارد، و مرگ انسان مانند مرگ حيوانات و خشك شدن گياهان است و اين عقيده ملحدان و همه كسانى است كه به خداوند و روز باز پسين اعتقاد ندارند. گروهى گمان كرده‏اند كه انسان با مرگ معدوم مى‏شود و مادام كه در قبر است رنج عذاب و لذّت ثواب را در نمى‏يابد تا آنگاه كه به محشر باز گردانيده شود. ديگران گفته‏اند: روح باقى مى‏ماند و با مرگ نابود نمى‏شود و آن كه ثواب و عقاب مى‏يابد روح است نه تن و بدنها به هيچ وجه‏

/ 443