آيه: 93 وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَآؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا
ترجمه:
و هر كس به عمد مؤمنى را بكشد پس كيفرش دوزخ است كه هميشه در آن خواهد بود، و خداوند بر او غضب و لعنت كرده و براى او عذابى بزرگ آماده ساخته است.نكته ها:
در شرايط بحرانى جنگ احد، يكى از مسلمانان، مسلمان ديگرى را به خاطر خصومت هاى شخصى دوران جاهليّت كشت. پيامبر اكرم از طريق وحى آگاه شد و در بازگشت از اُحد، در محلّه ى قُبا به قصاص قتل مؤمن دستور داد، آن مسلمان قاتل را بكشند و به پشيمانى او توجّهى نكرد. {[344) اسلام براى جان مسلمان و حفظ امنيّت افراد، اهميّت بسيار قائل شده و كيفر عذاب ابدى را براى آن مقرّر داشته تا جلوى قتل و جرائم سنگين گرفته شود. تعبيراتى كه در اين آيه براى قتل عمدى مؤمن به كار رفته، درباره ى هيچ گناهى نيامده است. امام صادق عليه السلام فرمود: توبه ى كسى كه از روى عمد مؤمنى را بكشد قصاص است. (345) تعمّد از عمود است واز آنجا كه ستون كارها نيّت است، به كارى كه با انگيزه ى قبلى باشد، عمدى گويند. در روايات متعدّدى به بزرگى گناه قتل تصريح شده، از جمله: 1- در قيامت، قتل بى گناهان اوّلين مسأله اى است كه از آن سؤال مى شود. 2- ياغى ترين افراد، كسى است كه انسانى را بكشد يا بزند. 3- علاوه بر گناه قتل، گناهان مقتول هم به دوش قاتل مى افتد. 4- اگر اهل آسمان و زمين در قتل مؤمنى شريك شوند، همه عذاب مى شوند. 5 - اگر همه دنيا فنا شود، آسان تر از قتل يك بى گناه است. (346)پيام ها :
1- در نظام اسلامى، هيچ مقامى حقّ قتل و اعدام بى جهت ديگران را ندارد. (347) من يقتل... متعمّداً 2- ارزش انسان به افكار و عقايد صحيح اوست. مؤمناً 3- در كيفر، حساب لغزشهاى آگاهانه و مغرضانه جداست. متعمداً 4- قتل و خونريزى از گناهان كبيره است. فجزاؤه جهنّم 5 - مجازات و كيفر سنگين، از عوامل بازدارنده فساد در جامعه و عامل ايجاد و حفظ امنيّت اجتماعى است. من يقتل... فجزاؤه جهنّم344-تفسير الميزان.
345-تفسير الميزان.
346-مغازى، ج 1، ص 304، به نقل از: پيامبرى و جهاد، ص 327.