زندگی سیاسی امام هشتمین (ع) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

زندگی سیاسی امام هشتمین (ع) - نسخه متنی

سید خلیل خلیلیان

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید



21 - اين متون از منابع بسيارى گرفته شده مانند: مقاتل الطالبيين، ص 233، 234، 256، 257، 295 و ساير منابع. به هر حال چيزى كه تمام مورّخان برآنند همين مطلب است كه دعوت عبّاسيان در آغاز كار، به نام علويان صورت مى گرفت. به منابع زير نيز مراجعه كنيد: النزاع و التخاصم، ص 50، طبرى 4/3؛ ص 397 و 398؛ بحار 47/120 و 277؛ عمدة الطالب، ص 84 (بيروت)، الخرائج و الجرائح، ص 244؛ جعفربن محمّد، ص 115 به بعد؛ غاية الاختصار، ص 22؛ اعلام الورى، ص 271 و 272؛ ارشاد مفيد، ص 294 و 296؛ كشف الغمّة 2/383، 384.

22 - الكامل، ابن اثير 5/12.

23 - المحاسن و المساوى، بيهقى، ص 482.

24 - الملل والنحل 1/154 (مؤسسه الحلبى، قاهره)، ص 87 (عنانيه)؛ ينابيع المودّة، حنفى، ص 381 به نقل از فصل الخطاب، محمّد بارسا البخارى.

25 - روح الاسلام ص 306، 308؛ الامام الصادق و المذاهب الاربعة، 1، بخش 2، ص 532؛ السيادة العربية، ص 94؛ امبراطورية العربى، ص 406؛ طبيعة الدعوة العباسيّة و ديگر منابع.

26 - مدرك پيشين.

27 - مدرك اخير، ص 155 به نقل از OP.CID ص 95، ا / 96 ب.

28 - التاريخ الاسلامى و الحضارة الاسلاميه 3/20.

29 - ضحى الاسلام 3/380 و 381.

30 - روضه كافى، ص 274؛ بحار 47/297.

31 - روح الاسلام، ص 306.

32 - الامام الصادق و المذاهب الاربعة، 1، بخش 1، ص 57 به نقل از قاموس الاعلام، 3/1821 (استانبول). با آن كه ابومسلم عده اى از نهضتهاى علويان را سركوب نموده بود (طبيعة الدعوة العبّاسية) ص 251 و253) ولى از اين نامه و سايرنامه هاى وى كه به منصور نوشته چنين برمى آيد كه بعداً از كار خود پشيمان شد، و همين امر نيز سبب قتل وى گرديد.

33 - مروج الذهب 3/253 و 254؛ ينابيع المودّة، ص 381؛ تاريخ يعقوبى 3/86 ؛ الوزراء والكتاب، ص 86؛ حاشيه ص 421 امبراطورية العرب؛ الآداب السلطانية، ص 154 و 155؛ روح الاسلام، ص 308؛ عمدة الطالب، ص 82 و 83 (بيروت)، والكامل، ابن اثير. اين مطلب را مناقب و بحار (المناقب 4/229؛ بحار 47/132) نيز به نقل از مقاتل العصابة، ابن كادش العكبرى ذكر كرده اند، ولى نويسنده نامه را ابومسلم دانسته اند. روشن است كه علّت قتل ابومسلم نيز نوشته نامه مزبور بود.

34 - المناقب 4/230؛ بحار 47/133؛ الامام الصادق و المذاهب الاربعة، 1/47

35 - طبرى 10/132؛ الامامة و السّياسة 2/125.

36 - امبراطورية العرب، ص 206 و منابع بسيارى ديگر.

37 - الامام الصادق و المذاهب الاربعة، 1، بخش 2، ص 533.

38 - بر ادّعاى خوارزمى دليل تاريخى در دست نيست مگر كشته شدن عبداللَّه بن معاوية بن عبداللَّه بن جعفر، و عبيداللَّه بن حسين بن على بن حسين.

39 - تاريخ ابن خلدون 3/129؛ مروح الذهب 3/256؛ طبرى 10/37 (ليدن).

40 - طبرى 10/32 (ليدن)، الكامل، ابن اثير 4/325.

41 - مروج الذهب 3/301؛ طبرسى 10/432.

42 - طبرى 10/215؛ العقد الفريد 5/81؛ ص 81 تا 85 (دارالكتاب)؛ صبح الاعشى 1/333 به بعد ؛ الكامل مبرد؛ طبيعة الدعوة العباسية.

43 - البداية و النهاية 10/217.

44 - تاريخ يعقوبى 3/163.

45 ـ مروج الذهب 3 / ص 257 ـ شرح النهج معتزلى 7 / ص 131 ـ حياة الامام موسى بن جعفر 1 / ص 337 به نقل از مختصر اخبار الخلفاء:

«... در برابر قتل امام حسين هزار نفر از دم تيغ گذشتند. بدين گونه ما ساير بنىاميّه را به خاطر خون امام حسين، يارانشان و خون عموزادگانمان از آل ابيطالب، قتل عام كرديم»..

46 ـ الكامل، ابن اثر 4/ ص 332 ـ مروج الذهب 3/ ص 247 ـ ضمناً به خطبه سفّاح نيز كه در مروج الذهب 3/ ص 257 آمده مراجعه شود.

47 ـ الآداب السلطانية / ص 155 ـ مروج الذهب 3/ ص 271 ـ البداية و النهاية 10 / ص 54 ـ طبرى10 / ص 60 ـ تاريخ التمدن الاسلامى 1 / بخش1 / ص152 ـ و ديگران. اين مطلب را بيشتر تاريخنويسان آورده اند.

48 ـ اين گفته درباره جامه هاى سياه صحيح است. اما پرچمها نيز ممكن است به همين دليل به رنگ سياه بوده باشند (ابن خلدون / ص 259)، يا به دليل آن كه پرچم على عليه السلام در جنگ صفين نيز سياه بود (السيادة العربية/ ص 126) ويا به دليل آن كه پيغمبر در جنگهايش با كفّار پرچم سياه برمىافراشت، چنان كه در صبح الاعشى 3 / ص 370 از ماوردىنقل شده كه پيغمبر در جنگ حنين و مكّه پرچم سياه را به دست عمويش عبّاس داد و به همين دليل پرچم عبّاسيان نيز سياه بود. اما به نظر ما بهتر همان است كه پرچم سياه را نشانه سوگوارى بدانيم. چه حادثه قتل يحيى بن زيد باعث شد كه اهل خراسان مدت هفت روز جامه سياه به تن كنند و همين امر عبّاسيان را تشويق نمود كه رنگ سياه را به عنوان شعار خويش و به نشانه زجرهايى كه اهلبيت از بنىاميّه كشيده بودند، برگزينند. اين مطلب عقيده سيّد عباس مكّى در نزهة الجليس 1 / ص316 است.

بلاذرى نيز در انساب الاشراف 3 / ص 264 مطالبى ذكر كرده كه همين موضوع را تأييد مىكند.



/ 101