نقش رهبری حضرت رضا (ع) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

نقش رهبری حضرت رضا (ع) - نسخه متنی

سید محمد حسینی شیرازی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


















ملاقات
با مأمون



موكب امامت به شهر مرو
نزديك مى شد، و مردم با شور و شوقى چشم براه بودند، و مأمون عباسى با
اطرافيان به استقبال امام شتافته بودند، مأمون در پيشاپيش همه آن حضرت را به
هنگام ورود به مرو به آغوش كشيده و به ايشان خوش آمد گفت، و پيوسته تظاهر به
ارادت و محبّت
نسبت به امام رضا (ع) مى كرد، تا بالاخره امام به محل اقامتشان رسيدند.

در ميان باغى دو ساختمان
در كنار هم بناء شده بود، كه از راه نسبتا باريكى به هم متّصل مى شدند، و به
عبارت ديگر (يك ساختمان دو قلو) بناء شده بود كه در يك طرف آن مأمون اقامت
داشت، و در طرف ديگر امام رضا (ع) نزول اجلال فرمودند.

مأمون به حضور آن امام
معصوم شرفياب شده، و با زيركى و نيرنگ خاصّى عرضه داشت: اى فرزند پيامبر من
از فضيلت و علم و عبادت شما آگاه شده ام، و شما را براى خلافت از خودم
شايسته تر مى بينم، پس اجازه بدهيد خودم را از مقام خلافت خلع كرد، و آن را
به شما واگذارم، و قبل از همه اوّل خودم با شما بيعت كنم.

حضرت على بن موسى (ع) كه
از اهداف شوم مأمون عباسى آگاه بودند، پاسخى به وى دادند، كه در اثر آن مأمون
محكوم شده و بناى بر اين گذاشت كه امام را تحت فشار قرار بدهد.

پاسخ امام به مأمون چنين
بود: اگر خلافت حق تو بوده و خداوند اين مقام را براى تو قرار داده است، حق
ندارى آن را به ديگرى بسپارى، و پيراهنى را كه خداوند بر قامت تو پوشانيده از
خودت خلع كنى، و اما اگر مقام خلافت از آن تو نبوده، در اينصورت حق ندارى
چيزى را كه مربوط به تو نيست براى من قرارش بدهى.

اينجا ممكن است اشكالى
به اذهان خطور كند، به اينكه با كناره گيرى مأمون عباسى، چرا امام رضا
(ع) رهبرى و خلافت را
نپذيرفتند؟! و آيا در چنان شرايطى وظيفه چه كسى بود كه رهبرى جامعه اسلامى را
به عهده بگيرد؟!

پاسخ اين است كه مأمون
بر حسب ظاهر از خلافت كناره مى گيرفت، ولى چنين نبود كه كاملا معزول بشود،
بلكه او قصد داشت كه خودش در كنار امام رضا (ع) نيز به امور مختلف رسيدگى
كند، بلكه به عبارت واضح تر، او مى خواست كه امام رضا (ع) تنها يك رهبر
تشريفاتى باشد، و خودش زمام همه چيز را در دست بگيرد، تا هرگونه اقدامى كه
انجام بدهد، به ظاهر زير پوشش رهبرى امام، اما در واقع در جهت حفظ منافع
مأمون و اطرافيانش قرار بگيرد.

از طرفى كادر حكومتى و
هيئت اجرائى آن روز، تمام برخلاف جهت حكومت الهى امام رضا (ع) بود، و تمام
مجريان مهم امور همرديفان عياش مأمون بودند، كه با طرز حكومت حضرت امام رضا
(ع) اختلاف اساسى داشتند، و لذا رهبرى آن حضرت به آن ترتيب و كادر حكومتى
امكان نداشت..

وآنگهى عقب نشينى مأمون
عباسى چنانچه قبلا توضيح داديم تنها جنبه سياسى و تاكتيكى داشت، تا به مردم
وانمود كند كه امام معصوم هم اگر به لذّت حكومت برسد ـ والعياذ بالله ـ از آن
دست بردار نيست، و زهد را كنار مى گذارد، و
ألّا
مأمون آنقدر عاشق ملك و حكومت خويش بود كه در راه آن نه تنها خون هزاران
انسان را بر زمين ريخت بلكه حتى از خون برادر خودش هم نگذشت، و به طرز
وحشيانه اى او را نابود ساخت.

بله اگر واقعاً
مأمون عباسى، و تمام كادر حكومتيش بر كنار مى شد و زمينه حكومت حضرت على بن
موسى الرضا (عليه آلاف التحية والثناء) فراهم مى شد، در آن صورت بار سنگين
حكومت و وظيفه مهم رهبرى و مسئوليتى را كه از سوى خداوند متعال بر عهده وى
گذاشته شده بود به منزل مى رسانيد و مانند جدّ بزرگوارش حضرت اميرالمؤمنين
على (ع) عدالت و دادگرى را احياء و گسترش داده، و روش حكومت پيامبر اكرم (ص)
و اميرالمؤمنين (ع)[1] را الگوى خويش قرار داده، و بر آن سير مى نمود.

[1]

ـ در اين زمين نويسنده
محترم كتابى بسيار روشنگر و ارزشمند تأليف نموده، كه به

نام (روش حكومت پيامبر و اميرمؤمنان) به زبان فارسى ترجمه
و چاپ شده است، اين كتاب در افزايش رشد فكرى جامعه اسلامى بسيار موثّر و
مفيد است، و مطالعه آن به عموم دانش پژوهان سفارش مى شود. (مترجم).










/ 29