نقش رهبری حضرت رضا (ع) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

نقش رهبری حضرت رضا (ع) - نسخه متنی

سید محمد حسینی شیرازی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


















ولايت
عهد مأمون



مأمون عباسى كه پاسخ
امام را در ردّ مقام خلافت از سوى او شنيد، چهره اش رنگ باخته، و از پاسخ به
آن حضرت عاجز ماند، اما خشم خود را فرو برد و به ظاهر پوزخند مرده و تلخى زد
و در حالى كه كينه اش نسبت به امام رضا
(ع) هرچه بيشتر
افزوده شده بود عرضه داشت: اى فرزند پيغمبر گريزى نيست، و بايد اين پيشنهاد
را بپذيرى، حضرت فرمودند: من به اختيار خودم چنين كارى را نمى كنم و مأمون كه
از پيشنهاد خودش نااميد شده بود، پيشنهاد ديگرى را ارائه داد و گفت: حال كه
پيشنهاد خلافت را نپذيرفتى و دوست نداشتى كه من با تو بيعت كنم، پس بايد
ولايت عهديم را بپذيرى، تا لااقل پس ازمن خلافت از آن تو باشد.

حضرت رضا (ع) فرمودند:
سوگند بخدا كه پدرم از پدرانش از پيامبر اسلام (صلوات الله عليهم اجمعين) به
من خبر داده كه من در اثر مسموميت، قبل از تو ـ
يعنى مأمون ـ از دنيا خواهم
رفت، و اين پاسخ حضرت كه در متون تاريخى[1]
به ثبت رسيده، برخورد ايشان را با حكومت مأمون و اعلان مظلوميّتش را براى
هميشه نشان مى دهد.

مأمون كه به نظر خودش
توطئه را درست چيده بود، با شنيدن اين پاسخ سخت گريه كرد!! و اين شيوه
فريبكاران تشنه قدرت است، كه براى رسيدن به حكومت گاهى برادر مى كشتند و گاهى
هم از روى عاطفه ظاهر مآبانه گريه سر مى دهند!

مأمون چشمهاى اشك آلودش
را با گوشه آستين بلندش خشك كرد و سپس ابروانش را درهم كشيده و گفت: با بودن
من چه كسى جرأت دارد به شما اسائه ادب كند؟ من مى دانم كه مى خواهيد از قدرت
كنار باشيد، تا مردم بگويند شما زاهد هستيد، بخدا سوگند يا بايد بالاجبار
ولايت عهديم را بپذيرى، و يا اينكه گردن تو را مى زنم!

ملاحظه كنيد چگونه مأمون
عباسى دست به نيرنگ سياسى مى زند، او پس از اينكه گريه مى كند، و خود را
پشتيبان امام رضا (ع) نشان مى دهد، هنگامى كه به هدف شوم خود دست نمى يابد،
سياست خشونت و تهديد را پيش كشيده، و بر آن حضرت فشار وارد مى آورد! و لذا
حضرت رضا (ع) فرمودند: خداوند مرا نهى كرده از اينكه خودم را به هلاكت
اندازم، حال كه چنين است ولايت عهد را مى پذيرم، امّا با دو شرط:

1 ـ اينكه هيچكس را از
سوى خود به هيچ پستى منصوب، و يا اينكه از پستش معزول نسازم.

2 ـ اينكه هيچ رسم و يا
سنتى را نقض نكنم، و تنها از دور مستشارتان باشم.

و با اين دو شرط امام رضا (ع) نقش مهمى را از نظر سياسى ايفا كرده، و مأمون
را از رسيدن به اهدافش ناكام گذاشتند، زيرا اگر حضرت كسى را منصوب و يا معزول
مى داشته و يا اينكه در آداب و رسوم عباسيان دخالت مى كردند، معنى اين كار
دخالت در امور دولتى بود، كه امام از همين كار اجتناب مى كردند.

[1]

ـ
بحارالانوار، چاپ جديد ج49 ص129 اين مطلب را مرحوم علامه مجلسى (ره) بطور
مشروح از چند مدرك تاريخى نقل كرده است. (مترجم).










/ 29