نقش رهبری حضرت رضا (ع) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

نقش رهبری حضرت رضا (ع) - نسخه متنی

سید محمد حسینی شیرازی

نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

















صفات
عاليه انسانى



حضرت امام رضا (ع) بر
حسب ظاهر دوّمين
شخصيّت كشور اسلامى آن روز بودند، و اين كشور از مجموع دو ابرقدرت آمريكا و
شوروى
هم بزرگتر بود، زيرا از شمال تا نصف شوروى و تركيه، از جنوب تا آفريقا، از
مشرق تا چين و هند و از مغرب تا اسپانيا را شامل مى شد، و حضرت رضا
(ع) با مقامى كه
داشتند، بر حسب ظاهر آن روز
وليّعهد
بوده، و قادر بر هرگونه كارى بودند.

امّا
به خودشان تغييرى راه نداده، و پيوسته به ارشاد و هدايت مردم پرداخته و ساده
مى زيستند، و لذا در احوالشان آمده كه به هنگام صرف غذا. تمام غلامان و
زيردستان كوچك و بزرگ و حتى مهتر خويش را احضار مى فرموده و با سخنان خود
آنان را مأنوس مى كرده و بعد همه باهم دسته جمعى بر سر يك سفره به صرف غذا
مشغول مى شده اند، و هنگامى كه يكى از حضار عرضه داشت: براى زيردستان سفره
جداگانه اى بگسترانيد، امام فرمودند: خداى ما يكى، و پدر و مادرمان حضرت آدم
و حوّا هم يكى است، و جزاى هركسى در گرو عمل اوست.

و در روايتى وارد شده كه
آن حضرت به هنگام آماده شدن سفره غذا ظرف بزرگى را ميطلبيده، و از هرچه كه در
سفره وجود داشت مقدارى در آن ظرف بزرگ قرار مى داده، و سپس آن را براى تعدادى
از فقرا و بينوايان مى فرستاده است، و اين گونه اخلاق اسلامى را جز در امامان
معصوم و رهبران به حق اسلام در هيچ مكتب و مذهبى نمى توان يافت[1].

آن حضرت همه جا در دسترس
مردم بوده، و از تشريفات حكومتى و قراردادن حاجب و نگهبان و امثال آن كه
معمولاً
شيوه حاكمان جداى از مردم است متنفّر بود، و اگر در خانه او دربان و يا حاجبى
بوده، از سوى مأمون عباسى تعيين شده، و نه تنها ارتباطى به آن حضرت نداشت،
بلكه بر آن امام معصوم جاسوس هم بوده است، مثلا در تاريخ وارد شده كه شخصى به
نام (هشام)[2]
از سوى فضل بن سهل ذوالرياستين (صدر اعظم مأمون) و همچنين از سوى خود مأمون
عباسى مأموريت يافت كه به
عنوان حاجب امام رضا
(ع) جاسوسى كند، و تا آنجائى كه مى تواند اخبار بيت امام را گزارش بدهد، اين
شخص خودش را به
عنوان يكى از خدمتگزاران
امام جا زده و به امر مأمون عباسى به
عنوان پيشخدمت حضرت
رضا (ع) به خانه آن حضرت راه يافت.

او كم كم ملاقاتهاى حضرت
را با مردم كنترل كرده، و روز به
روز فشار بر حضرت را
مى افزود، تا آنجائى كه تعداد بسيارى از شيعيان را از ملاقات با آن حضرت
اجباراً منع كرد، و حتى فرمايشاتى را كه از امام با ديگران ردّ و بدل مى شد
گزارش مى داد.

امروزه تاريخ،
اعمال مأمون و امثال او را محكوم مى كند و اين ضعف مأمون عباسى را نشان
مى دهد كه شخصى به عنوان جاسوس بر در خانه حضرت رضا
(ع) منصوب بدارد تا
اينكه رفت و آمد را كنترل كرده و آنچه در خانه امام واقع مى شود گزارش بدهد،
علاوه بر اينكه خود تجسّس بر خانه افراد و به
ويژه رهبران مذهبى
حرام است، و از اين جهت مأمون مرتكب خلاف اسلام مى شده، و اين منطق توجيهى
هميشگى ستمگران است كه (هدف وسيله را توجيه مى كند).

تاريخ افرادى را معرّفى مى كند كه داوطلبانه و به طور افتخارى در خدمت حضرت
امام رضا (ع) در آمدند از قبيل (معروف كرخى) كه در ايام كودكيش به پيروى از
آئين پدر و مادرش مسيحى بوده، و بعد بر دست شريف حضرت رضا (ع) مسلمان شده، و
پيوسته ملازم خانه و خدمتگذار آن حضرت شد، و به شرف خدمت امام افتخار و
مباهات مى ورزيد[3].

[1]

ـ
اين
روايت را مرحوم ثقه الاسلام كلينى در كتاب شريف كافى ج4 ص52 چنين نقل
مى كند: احمد بن محمد، عن ابيه، عن معمّر بن خلاّد قال: كان ابوالحسن
الرضا (ع) اذا أكل اتى بصحفة (قصعة كبيرة منبسطة) فتوضع بقرب مائدته،
فيعمد الى اطيب الطعام ممّا يؤتى به فيأخذ من كل شى ء شيئا، فيضع فى تلك
الصحفة ثم يأمر بها للمساكين ثمّ يتلو هذه الآية (فلا اقتحم العقبة) ثم
يقول: علم الله عز و جل انه ليس كل انسان يقدر على عتق رقبة، فجعل لهم
السبيل الى الجنة. (مترجم)

[2]

ـ
نام اين
شخص (هشام بن ابراهيم راشد همدانى) بوده، و تفصيل اين مطلب در
بحارالانوار ج49 چاپ جديد ص139 آمده است. (مترجم)

[3]

ـ
البته در
باره معروف كرخى خلاف اين را نيز گفته اند.









/ 29