نقش رهبری حضرت رضا (ع) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

نقش رهبری حضرت رضا (ع) - نسخه متنی

سید محمد حسینی شیرازی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

















حقگوئى
دعبل



پس از شهادت امام هشتم،
ايشان را در طوس در مقابل قبر هارون عباسى به طرف قبله كه بارگاه مقدس فعلى
آن امام است به خاك سپردند، و مأمون عباسى پس از قتل امام رضا (ع) به بغداد
بازگشته و آنجا را مركز خود قرار داد.

دعبل خزاعى كه يكى از
شعراى بنام شيعه است مى گويد نزد مأمون به كاخش رفتم و به او گفتم، اجازه
مى دهى شعر جديدى را كه سروده ام بخوانم؟ گفت بخوان، و من چنين سرودم:




  • قبران فى طوس خير النـاس
    ما ينفع الرجس من قرب الزّكى و ما
    على الزّكى بقرب الرجس من ضرر



  • كلـهمو شرّ كلّهــم هـذا من العـبر
    على الزّكى بقرب الرجس من ضرر
    على الزّكى بقرب الرجس من ضرر



ترجمه شعر:

در طوس دو
آرامگاه است، آرامگاه بهترين مردم و بدترينشان، و اين از عبرتها و پندهاست.

نه از نزديكى آن امام
پاك سودى به آن پليد هارون مى رسد و نه بر ايشان امام رضا ضرر و زيانى از
نزديكى به آن پليد است[1].

مأمون عباسى بر افروخته شده، و از اين حقگوئى دعبل به تنگ آمد، اما چون در
برابر واقع قرار گرفته بود نتوانست اعتراضى كند!

[1]

ـ
اين دو بيت از قصيده ايست كه دعبل پس از شهادت امام رضا (ع) در شهر مقدس
قم سروده و كتاب (امالى الصدوق) ص661 آنرا آورده و در آنجا مى گويد:




  • أرى اميّه معـذوريـن ان قـتلــوا
    واولاد حـرب و مروان واســرتهم
    قوم قتلتم على الاســلام اوّلهــم
    اربع بطوس على قبر الزّكــى بـه
    قبران فى طوس خير الناس كلّهــم
    ما ينفع الرجس من قرب الزكى و ما
    هيهات كل امرى ء رهن بما كسبـت
    له يـداه فخـذ ما شــئت أو فــذر



  • ولا ارى لبـنى العبــاس من عــذر
    بنو معيـط ولاة الحقــد والوغــر
    حتى اذا استمسكوا جازوا على الكفــر
    ان كنت تربع من دين عــلى وطــر
    و شـر كلّهــم هـذا مـن العــبر
    على الزّكى بقرب النجــس من ضـرر
    له يـداه فخـذ ما شــئت أو فــذر
    له يـداه فخـذ ما شــئت أو فــذر



(مترجم).









/ 29