نقش رهبری حضرت رضا (ع) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

نقش رهبری حضرت رضا (ع) - نسخه متنی

سید محمد حسینی شیرازی

نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید


















حركت به
سوى مرو



مأمون عباسى طبق يك
توطئه سياسى حساب شده، عده اى را به سركردگى (رجاء بن ابى الضحاك) به مدينه
فرستاد تا امام رضا (ع) را به طور اجبارى از مدينه منوّره
زادگاه آن حضرت به طرف خراسان جلب نمايند، امام رضا (ع) كه بر حسب ظاهر[1]
با تهديدهاى مأمون روبرو شده بود، نخست براى خداحافظى به طرف خانه اش رفت، و
تمام خاندان خود را امر به گريه و ندبه براى خود كرد، و هنگامى كه به آن حضرت
عرض شد: كه گريه براى مسافر پسنديده نيست! فرمود: آرى اما آن مسافرى كه اميد
بازگشت داشته باشد، و من ديگر بازگشتى ندارم، و در غربت به قتل خواهم رسيد.

و سپس به سوى مسجد
پيامبر رفت، و چندين بار با جدّش وداع كرده و چه بسا گاهى با صداى بلند
گريه
كرد، و همانجا به كسانى كه علت را از آن حضرت مى پرسيدند؟! مى فرمود: (اين
آخرين وداع من است چون من در غربت از دار دنيا مى روم، و همانجا به خاك سپرده
خواهم شد[2].

حضرت رضا با اين روش مظلوميت خويش را اعلام داشته و براى همگان آشكار شد كه
آنحضرت نه تنها علاقه اى به دستگاه حكومتى نداشته بلكه به اجبار از زادگاهشان
دور شده، و به غربت مى روند.

[1]

ـ
راجع به
علم امام به واقعيات، و اطلاعش از غيب به خواست خدا و اينكه چرا بر حسب
ظاهر عمل مى كرده، و مأموريّت او از سوى خداوند متعال چگونه بوده، به
كتاب (نكاتى از تاريخ سياسى اسلام) از همين نويسنده مراجعه فرمائيد.
(مترجم).

[2]

ـ
بحار
الانوار، ج49 ص 117 (مترجم).










/ 29