تحقيقي در زمينه مفردات سوره حشر - تحقیقی در زمینه مفردات سوره حشر (2) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

تحقیقی در زمینه مفردات سوره حشر (2) - نسخه متنی

حسینعلی ترکمانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

تحقيقي در زمينه مفردات سوره حشر

در شماره پيشين، بخش اول اين مقاله كه عهده‏دار تحقيق پيرامون برخي از مفردات سوره حشر بود از نظر شما خواننده گرامي گذشت. در اين شماره بخش دوم مقاله را كه مؤلف در آن به بحث و بررسي درباره نُه واژه ديگر از اين سوره پرداخته است خواهيد خواند.

ترجمان وحي

عِقاب

... فَاِنّ اللّه‏َ شَديدُ العِقَابِ (حشر / 4)

ترجمه شماره 1: ... پس به درستي كه خدا سخت عقوبت است.

ترجمه شماره 2: ... بداند كه خدا به سختي عقوبت مي‏كند.

ترجمه شماره 3: ... عقاب خدا بسيار سخت است.

ترجمه شماره 4: ... همانا خدا هست سخت عقوبت.

ترجمه شماره 5: ... بيگمان، خداوند سخت كيفر است.

ترجمه شماره 6: ... خدا شديد العقاب است.

ترجمه شماره 7: ... كسي كه با خدا مخالفت كند (بداند) كه خدا سخت‏گير است.

واژه‏شناسي

عِقاب و مترادف‏هاي متنوع آن از ماده «عَقَبَ» به اَشكال و صورت‏هاي متنوع در قرآن كريم به كار رفته است. رايج‏ترين مشتقات اين ماده لغوي، «عِقاب» و «عاقبة» است كه به ترتيب، هر يك 31 و 17 بار در قرآن به كار رفته است. «اِنَّ ربَّك لذو مغفرةٍ وذو عقابٍ اليم»: فصلت / 43، و نيز: «فانظر كيفَ كانَ عاقبةُ مَكرهم اَنّا دَمَّرناهم وقومَهم اجمعينَ» (نمل / 51). اين دو آيه نمونه‏هاي معمولي در نصوص قرآني است. ساختارهاي ديگر آن در قرآن مشاهده مي‏شود: «عقبة»، «عُقبي»، «مُعَقِّب» و «مُعَقّبات» كه در مجموع 32 بار كاربرد دارند و با احتساب واژه «عقاب» و «عاقبة» روي هم 80 بار مشتقات ماده «عقب» در قرآن كاربرد دارد.

ابن فارس لغوي اعتقاد دارد:

«ماده عَقَبَ، داراي دو معني اصلي است:

1 ـ دلالت بر تأخير و مؤخّره امري مي‏كند كه پس از كار و امر ديگري انجام گرفته باشد.

2 ـ دلالت بر افزايش شدت و صعوبت انجام كاري مي‏كند.»1
بنابراين توضيح، عَقَبَ يعني تأخير نمود و چيزي را دنبال كرد. و به هر چيزي كه دنباله چيز ديگر باشد، «عقيبة» مي‏گويند كه اين معني كاملاً با «خَلَف يخلِف» مترادف است. مثلاً شب و روز دنبال هم هستند، روز كه مي‏رود، عقيب آن شب است و شب كه مي‏رود، عقيب آن روز است و آن دو «عقيبان» به شمار مي‏آيند.

راغب در مفردات آورده است:

«مقصود از «عَقِب» دنباله پا و پشت پاست، جمع آن اعقاب است. و حديث نبوي «ويلٌ للاعقاب مِنَ النّارِ» به اين مفهوم اشاره دارد.

ــ عَقَب: به طور استعاري و مجازي، منظور از آن فرزند است: «وجعلها كلمةً باقيةً في عقبه»: زخرف / 28.

ــ عقب الشهر: دنباله ماه را گويند، روزها و شب‏هاي پاياني هر ماه.

ــ عُقْب، عُقْبي: ثواب و پاداش عمل، «خيرٌ ثوابا وخيرٌ عقبا» (كهف / 44).

ــ عاقبة: به طور مطلق به معني ثواب است، «والعاقبة للمتقين» (قصص / 83).»2
ابن منظور، لغت‏شناس قرن هفتم، تحليل جديدي جز آنچه راغب بيان كرده، ارائه نمي‏دهد.3 لذا بهترين تحليل همان است كه ابن فارس بيان نموده است.

بنابر نظر ابن فارس، مقصود از «شديد العقاب» بودن خداوند آن است كه مجازات شديدي براي نتايج و پيامدهاي اعمال انسان تدارك ديده است، و با وصف عقاب به «شديد»، سختي مجازات را چند برابر نموده است. در واقع مجازات اخروي چيزي جز دنباله و نتيجه عمل انسان كه به دقت ارزيابي شده و انسان در برابر آن به سختي مجازات مي‏گردد، نيست؛ با ذكر اين نكته كه آدمي به هر جا كه رود، نتايج نا ميمون و مجازات سخت اعمالش به دنبال اوست و هرگز از او مفارقت نمي‏يابد.

بررسي و داوري
مترجمان غالبا در ترجمه كلمه «عقاب» از معادل‏يابي فارسي خودداري ورزيده و عينا كلمه «عقاب» را در ترجمه‏ها درج نموده‏اند. ترجمه پيشنهادي ما چنين است: «... بي‏گمان، خداوند مجازات بسيار سخت و توان‏فرسايي را به عنوان پيامدهاي بد عمل انسان روا مي‏دارد.»

/ 10