خصال خديجه عليهاالسلام
خديجه از بزرگترين بانوان اسلام به شمار ميرود. او اولين زني بود كه به اسلام گرويد؛ چنان كه عليبن ابيطالب عليهالسلام اولين مردي بود كه اسلام آورد.(17) اولين زني كه نماز خواند، خديجه بود. او انساني روشن بين و دور انديش بود. با گذشت، علاقهمند به معنويات، وزين و با وقار، معتقد به حق و حقيقت و متمايل به اخبار آسماني بود.(18) همين شرافت براي او بس كه همسر رسول خدا صلياللهعليهوآله بود و گسترش اسلام به كمك مال و ثروت او تحقق يافت.(19)خديجه از كتب آسماني آگاهي داشت و علاوه بر كثرت اموال و املاك، او را «ملكه بطحاء» ميگفتند. از نظر عقل و زيركي نيز برتري فوق العادهاي داشت و مهمتر اينكه حتي قبل از اسلام وي را «طاهره»(20) و «مباركه» و «سيده زنان» ميخواندند.(21) جالب اين است او از كساني بود كه انتظار ظهور پيامبر اكرم صلياللهعليهوآله ميكشيد و هميشه از ورقةبن نوفل و ديگر علما جوياي نشانههاي نبوت ميشد. اشعار فصيح و پر معناي وي در شأن پيامبر اكرم صلياللهعليهوآله از علم و ادب و كمال و محبت او به آن بزرگوار حكايت ميكند.(22) نمونهاي از اشعار خديجه در باره پيامبراكرم صلياللهعليهوآله چنين است:
و دامت لي الدنيا و تملك الاكاسرة
اذا لم يكن عيني لعينك ناظرة(23)
فما سُوِّيت عندي جناح بعوضة
فلوانّني امسيتُ في كل نعمة
فما سُوِّيت عندي جناح بعوضة
فما سُوِّيت عندي جناح بعوضة
چه ميتوان گفت در شأن كسي كه مايه آرامش و تسلاي خاطر رسول خدا صلياللهعليهوآله بود؟! در تاريخ ميخوانيم:«حضرت محمد صلياللهعليهوآله هر وقت از تكذيب قريش و اذيتهاي ايشان محزون و آزرده ميشدند، هيچ چيز آن حضرت را مسرور نميكرد مگر ياد خديجه؛ و هرگاه خديجه را ميديد مسرور ميشد»(26)ذهبي ميگويد: مناقب و فضايل خديجه بسيار است؛ او از جمله زنان كامل، عاقل، والا، پايبند به ديانت و عفيف و كريم و از اهل بهشت بود. پيامبر اكرم صلياللهعليهوآله كراراً او را مدح و ثنا ميگفت و بر ساير امّهات مؤمنين ترجيح ميداد و از او بسيار تجليل ميكرد. به حدي كه عايشه ميگفت: بر هيچ يك از زنان پيامبر صلياللهعليهوآله به اندازه خديجه رشك نورزيدم و اين بدان سبب بود كه پيامبر صلياللهعليهوآله بسيار او را ياد كرد.(27)