توده هاى مردم چونان دانه هاى يك شانه اند
مويد وجود اين نوع رابطه، ميان حاكم جامعه ى اسلامى و مردم، توصيه هاى مستمرى نظير اين عبارات است كه حضرت على "عليه السلام" ضمن نامه ها، خطبه ها و فرمانهاى خود در نهج البلاغه به عاملان و استانداران خويش خاطرنشان فرموده است.
''ثم تفقد من امورهم ما يتفقد الوالدان من ولدهما'' [ نهج البلاغه، صبحى الصالح- همان- و من كتاب له عليه السلام "53" ص 433. ] ''به امور مردم همانند پدر و مادرى كه به وضع فرزندانشان رسيدگى مى كنند، رسيدگى نما''
''و اشعر قلبك الرحمه للرعيه و المحبه لهم و الطف بهم و لا تكونن عليهم سبعا ضاريا تغتنم اكلهم فانهم صنفان: اما اخ لك فى الدين، او نظير لك فى الخلق، يفرط منهم الزلل و تعرض لهم العلل و يوتى على ايديهم فى العمد و الخطاء فاعطهم من عفوك و صفحك تحب مثل الذى تحب ان يعطيك الله من عفوه و صفحه فانك فوقهم و والى الامر عليك فوقك و الله فوق من ولاك''! [ نهج البلاغه، صبحى الصالح- همان- و من كتاب له عليه السلام "53" صفحات 440 -439 -431 -427 و من كتاب له عليه السلام "46" ص 421 و رك: نهج البلاغه، امام على بن ابيطالب عليه السلام، ترجمه ى: دكتر اسدالله مبشرى، چاپ تهران "بى تا" انتشارات دفتر نشر فرهنگ اسلامى، بخش دوم و سوم نامه ها، از فرمان امام "عليه السلام" به مالك اشتر: صفحات 231 -230 -227 -226 -209 -208 -3 -2 و صفحات 185 -184. ]
''دلت را سراپرده ى محبت توده ى مردم كن، بر آنان مهرورز و با آنان نرم باش. مبادا كه چون درنده اى شكارافكن به خون ريختن آنان پردازى، چه آنان بر دو گروهند: يا در دين با تو برادرند يا در آفرينش با تو برابر، اما از آنان لغزش سرمى زند و بيماريهاى روانى بر آنان عارض مى گردد و خواه ناخواه به ناروا دست مى زنند، پس آنسان كه دوست مى دارى خداى بر تو ببخشايد و از گناهانت درگذرد، تو نيز بر آنان ببخشاى و از خطايشان درگذر، چه تو زبردست و سرپرست آنانى و آن كس كه ترا بر آنان فرمانروائى داده، زبردست توست''.
''و اعلم انه ليس شى ء بادعى الى حسن ظن راع برعيته من احسانه اليهم و تخفيفه الموونات عليهم''. [ نهج البلاغه، صبحى الصالح- همان- و من كتاب له عليه السلام "53" صفحات 440 -439 -431 -427 و من كتاب له عليه السلام "46" ص 421 و رك: نهج البلاغه، امام على بن ابيطالب عليه السلام، ترجمه ى: دكتر اسدالله مبشرى، چاپ تهران "بى تا" انتشارات دفتر نشر فرهنگ اسلامى، بخش دوم و سوم نامه ها، از فرمان امام "عليه السلام" به مالك اشتر: صفحات 231 -230 -227 -226 -209 -208 -3 -2 و صفحات 185 -184. ]
"بدان كه هيچ چيز، حسن ظن فرمانگزار را به توده ى مردم چنان برنمى انگيزد كه احسان او به آنان و سبكبار ساختن آنان".