ماكياوليسم مظهرى از سياست ناقصه
چنانكه ماكياول "1527 -1469 م" تاريخدان و سياستمدار شهير اروپائى، در كتاب معروف خود- شهريار- بدين موضوع تصريح كرده است، كه زمامدار لايق كسى است كه درندگى شير و تزوير روباه را تواما دارا باشد و براى دست يابى به شهرت و قدرت، بتواند از هر وسيله اى سود جويد ولو ارزشهاى اخلاقى و خصايل انسانى را در راه رسيدن به اهداف جاه طلبانه ى خود، زير پاى گذارد. به عقيده وى:''چون حقوق و قوانين يك جامعه، منبعث از اراده و خواست زمامدار مى باشد، لذا: حكمروايان مجازند به هر عملى، حتى ظلم و زور و خيانت و پيمان شكنى و دروغ دست يازند. زيرا اهداف آنان توجيه كننده ى ابزار كار و نحوه ى عملشان در حكمروائى است. و نيل به مقصود، اتخاذ هر نوع وسيله و عملى را برايشان مشروع مى كند'' [ نيكولو ماكياول، شهريار، ترجمه ى: محمود محمود، چاپ تهران 1311 ش، انتشارات اقبال، صفحات 11 و 12. ]