شناخت کرامت انساني - کرامت انسانی در سیره‏ سیاسی امام علی(ع) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

کرامت انسانی در سیره‏ سیاسی امام علی(ع) - نسخه متنی

علی‏اکبر علیخانی

نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

شناخت کرامت انساني

پي بردن به ارزش و عظمت کرامت نفسي که در نهاد او به وديعه گذارده شده يکي از مهم ترين مراحل خودشناسي است. انسان تا هنگامي که به توانايي ها و قابليت هاي ذاتي خود پي نبرد و به گوهر ارزشمند کرامت خود واقف نشود، نمي تواند در مسير تکامل و تعالي گام بردارد و‌آن قابليت ها و کرامت نفساني را به فعليت برساند. حضرت علي(ع) در خصوص معرفت انسان به خود مي فرمايند:

دانا کسي است که قدر خود را بشناسد، و در ناداني مرد، اين بس که پايه ي[ارزش] خويش را نشناسد.[3]

بي ترديد، غلتيدن انسان در دام دنياي دني و فريفته شدن در برابر ظواهر زندگي مادي و تجملات دنيايي، با هدف خلقت الهي و کرامت والايي که خداوند با دميدن روح خود در انسان، آن را نهاد بشر به وديعت نهاد، ناسازگار است. حضرت علي(ع) تأکيد مي فرمايند که مرا نيافريده اند که چون چهارپايان، خوردني هاي گوارا سرگرمم سازد يا به زيورهاي دنيا فريفته شوم و در چنگال آن گرفتار آيم(نامه‌ي 45، ص 45-46). اين دنيايي که در آرزوي آنيم و خشم و خشنودي را موجب مي شود، نه خانه ي ما و نه جايگاهي است که ما را براي آن آفريده اند(خطبه ب 173، ص 179). ارزش و عظمت کرامت انساني و هدفي که انسان براي آن خلق شده است، بسيار بالاتر و والاتر است.

حداقل ارزشي که مي توان براي کرامت نفس انسان تعيين کرد، بهشت است:

آيا آزاده يي نيست که اين خرده طعام مانده در کام- دنيا- را بيفکند و براي آنان که در خورش هستند، نهد؟ جان هاي شما را بهايي نيست جز بهشت جاودان؛ پس مفروشيدش جز بدان.[4]

و فروختن عزت نفس و کرامت انساني به بهاي بهشت، حداقل بهايي است که فقط انسان هايي که نگرش کاسبکارانه دارند، به آن مبادرت مي‌ورزند؛ و اولياي خداوند و بزرگان عرفان و معرفت، در پي اتصال به کرامت مطلق هستند و حتي به بهشت هم راضي نمي شوند.

/ 11