بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْمردم كوفه و عراق بعد از جريان صفين و حكمين، نسبت به جنگ به خاطر خسارات و تلفات سنگينى كه به آنها وارد آمده بود از جنگ رويگردان شدند و سستى و زبونى و دنياطلبى را پيش گرفتند و هر چه حضرت امير عليه السّلام آنها را به جنگ با معاويه و سركوب او تشويق مىنمودند تاءثيرى نداشت مگر براى اندكى، به همين جهت است كه حضرتش از مردم كوفه به سختى گلايه نمود و آنها را از عاقبت اين سستى بر حذر داشت.در يكى از سخنان خويش فرمود: با كدام رهبر بعد از من خواهيد جنگيد، از كدام خانه بعد از خانه خود دفاع مىكنيد؟ بدانيد كه شما (با اين سستى) بعد از من به ذلت همگانى مبتلا شده و با شمشير برنده و روش زشت مواجه مىشويد، به گونه اى كه ستمگران اين اعمال را بعنوان يك سنت (طولانى) اجرا خواهند نمود.(184)و تاريخ نشان داد كه شيعيان عراق بعد از حضرت دچار چه سختيها و شكنجه هاى دردناك گرديدند.