پيروزى سيدالشهداء در صفين و گريه حضرت امير عليه السّلام
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْعبدالله بن قيس گويد: در جنگ صفين با اميرالمؤمنين عليه السّلام بودم كه ابو ايوب اعور (از سران سپاه معاويه و دشمنان حضرت على عليه السّلام كه حضرت در قنوت نماز او را نفرين مىكرد) آب را تسخير كرد و لشكر حضرت را از آب منع نمود.سپاهيان حضرت از تشنگى شكايت كردند، اميرالمؤمنين عده اى را فرستاد تا آب را آزاد كنند اما نتوانستند، حضرت ناراحت شد.ابا عبدالله الحسين عرض كرد: پدر اجازه مىدهيد من بروم و آب را آزاد كنم، حضرت فرمود: برو پسرم، امام حسين عليه السّلام بر آن سپاه حمله برد و آب را آزاد كرد، و پيروزمندانه نزد پدر آمد و خبر پيروزى را آورد.(اما مردم ديدند كه) حضرت گريه كرد، گفتند: يا اميرالمؤمنين چه چيزى شما را مىگرياند؟ با اينكه اين پيروزى از بركت حسين عليه السّلام استحضرت فرمود: به ياد آوردم كه او كشته مىشود در سرزمين كربلا با حال تشنگى، اسب او همهمه كنان مىگريزد و مىگويد: «الظليمة الظليمة لامة قتلت ابن بنت نبيها؛ يعنى: امان، امان، از ظلم امتى كه پسر دختر پيامبرشان را مىكشند.» (374)