بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْمؤلف گويد: طبق روايات متعدد كه در تاريخ شيعه و اصل سنت آمده است، اميرالمؤمنين عليه السلام در رحبه (56) مردم را سوگند داد و فرمود: هر كه از پيامبر اكرم صلّى الله عليه وآله شنيده است كه فرمود: «من كنت مولاه فعلى مولاه ؛ هر كه من مولاى اويم اين على مولاى اوست»، برخيزد و شهادت دهد، دوازده نفر از انصار شهادت دادند، اما انس بن مالك كه حضور داشت، شهادت نداد، حضرت على عليه السلام به او فرمود: تو چرا شهادت نمى دهى با اينكه تو هم شنيده اى آنچه اينان شنيده اند؟ انس بن مالك بهانه آورد كه: پير شده ام و فراموش كرده ام.حضرت به او فرمود: خدايا اگر دروغ مىگويد، او را به سفيدى يا پيسى مبتلا كن كه عمامه آن را نپوشاند.ابو عميره راوى خبر گويد: خدا را شاهد مىگيرم كه انس را ديدم كه ميان دو چشمش سفيد شده بود (به گونه اى كه هر قدر عمامه را پائين مىآورد پوشيده نمى شد و باز نمايان بود).(57)مؤلف گويد: اصل حديث يعنى سوگند دادن حضرت امير عليه السلام در سال 35 در كوفه به شاهدين حديث غدير به اينكه برخيزند و شهادت دهند از احاديث مشهور ميان شيعه و اهل سنت است و بزرگان اهل سنت آنرا مفصل ذكر كرده اند و علامه امينى تفصيل آنرا در الغدير ج 1 آورده است.
لطفا منتظر باشید ...
