بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ(در آن زمان) پدران از اعمال زشت فرزندان خود شادمانند، پس آنها را نهى نمى كنند و از آن اعمال، باز نمى دارند، مرد از زن خود زشتى مىبيند ولى او را نهى نمى كند (بلكه) از آن پولى كه زن از سرمايه بى عفتى خود به دست آورده مىگيرد تا آنجا كه اگر زن او را تماما بى عفت سازند اهميت نمى دهد، اگر درباره آن زن كلام قبيح بشنود گوش نمى دهد (زيرا براى او قابل اهميت نيست) پس اوست همان بى غيرتى كه خدا براى او سخن نپذيرد (دعاى ديگران در حق وى مستجاب نشود) و نه كار درستى و نه عذرى، خوردن آن پول بر او حرام است و نكاح او حرام و در شرع اسلام قتل او (آن زن) واجب و همچنين واجب است كه در ميان مردمان رسوا كنند او را، و در روز قيامت به جهنم واصل خواهد شد. در آن زمان پدر و مادرها را دشنام دهند، بزرگان ذليل شوند، فرومايگان بلند شوند، پريشانى و ديوانگى بسيار شود، (كارهاى مردم از روى عقل نيست، اگر از آنها بپرسى كه چرا چنين مىكنيد جواب عقلائى ندارند)، چقدر نادر است برادرى در راه خداوند تعالى و چقدر ناياب است درهم حلال، حال مردم به بدترين حالات برمى گردد، پس در آن وقت دوران مىكند دولتهاى شياطين و بر ناتوانان حمله مىكنند همانند حمله يوزپلنگ به شكار و طعمه خود، ثروتمند از ثروت خود بخل ورزد، فقير دين را به دنيا فروشد، پس اى واى بر فقير و آنچه بر او مىآيد از زيانكارى (در دو دنيا) و ذلت و خوارى در آن زمان، زمانى كه اهلش را بيچاره كند، زود است كه طلب كنند (فقراء) آنچه را كه براى آنها حلال نيست، پس چون چنين شد فتنه هائى بر آنها روى آورد كه تاب مقابله با آن نداشته باشند و همانا اول آن فتنه از شخص حجرى (قصبه اى است از بحرين) و رقطى (به شخصى گويند مرض پيس دارد) شروع مىشود و آخر آن به سفيانى و شامى ختم مىگردد.
لطفا منتظر باشید ...
