بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْاميرالمؤمنين عليه السّلام در يك سخنرانى كه در آخر عمر شريف خود ايراد فرمود: به خدا قسم از آن هنگام كه خداوند، محمد صلّى الله عليه وآله وسلم را به پيامبرى برانگيخت تا به امروز راحتى نديده ام و الحمدلله.به خدا سوگند در كودكى در هراس بودم و چون بزرگ شدم مشغول جهاد گرديدم، با مشركين مىجنگيدم و با منافقين دشمنى مىورزيدم تا اينكه خداوند پيامبرش را برد و آن مصيبت بزرگ رخ داد و من همواره نگران آن بودم كه كار به گونه اى شود كه نتوانم تحمل كنم ولى بحمدلله جز خير نديدم.به خدا سوگند از كودكى شمشير مىزدم تا اينكه به پيرى رسيدم، و آنچه مرا در اين حالاتم به شكيبائى وادار مىكند اين است كه همه آنها در راه خدا و رسول اوست. و من اميدوارم كه آسايش من سريع و نزديك باشد زيرا اسباب آن را مىبينم. پس از اين سخنان اندكى نگذشت كه حضرت به شهادت رسيد.(445)