بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْوقتى اميرالمؤمنين عليه السلام با سپاه بصره روبرو شد، زبير را صدا زد و فرمود: اى ابا عبدالله نزد من آى، زبير و طلحه نزد حضرت آمدند.حضرت فرمود: بخدا سوگند شما دو نفر و انديشمندان از آل محمد صلّى الله عليه وآله و همچنين عايشه دختر ابوبكر مىدانند كه اصحاب جمل همگى بر زبان محمد صلّى الله عليه وآله ملعون هستند و زيانكار است آنكه افترا بندد! طلحة و زبير گفتند: ما چگونه ملعون هستيم در حاليكه ما اصحاب بدر و اهل بهشت هستيمحضرت فرمود: اگر شما را اهل بهشت مىدانستم هرگز جنگ با شما را حلال نمى شمردم. زبير گفت: آيا حديث سعيد بن عمرو بن نفيل را نشنيده اى كه از پيامبر اكرم صلّى الله عليه وآله روايت مىكرد كه حضرت فرمود: ده نفر از قريش در بهشت هستند.حضرت على عليه السلام فرمود: شنيدم اين حديث را او در زمان خلافت عثمان به عثمان مىگفت، زبير گفت: فكر مىكنى كه بر پيامبر اكرم صلّى الله عليه وآله تهمت زده استحضرت فرمود: من به تو خبرى ندهم مگر اينكه آن ده نفر را نام ببرى، زبير گفت: ابوبكر، عمر، عثمان، طلحة، زبير، عبدالله بن عوف، سعد بن ابى وقاص، ابو عبيدة بن الجراح و سعيد بن عمرو بن نفيل!!حضرت على عليه السلام فرمود: اينها كه نه نفر شد، دهمى كيست زبير گفت: توئى. حضرت فرمود: اعتراف كردى كه من از اهل بهشتم و اما آنچه براى خود و يارانت مدعى شدى، من آنها را قبول ندارم و انكار مىكنم.زبير گفت: فكر مىكنى كه او بر پيامبر صلّى الله عليه وآله دروغ بسته است حضرت فرمود: فكر نمى كنم دروغ گفته است بلكه بخدا سوگند يقين دارم (كه دروغ گفته است) آنگاه حضرت فرمود: بخدا سوگند كه بعضى از آنهايى كه نام بردى در صندوقى درون چاهى كه در دره اى در پايين ترين مكان جهنم است قرار دارد، هر گاه خداوند بخواهد جهنم را شعله ور كند آن سنگ را برمى دارد!من اين حديث را از رسول خدا صلّى الله عليه وآله شنيدم وگرنه (اگر من دروغ بگويم) خداوند ترا بر من پيروز كند و خون مرا به دست تو بريزد وگرنه (اگر من راست مىگويم) خداوند مرا بر تو و يارانت پيروز گرداند و خون شما را به دست من بريزد و در رساندن جانهاى شما به آتش شتاب كند.گويند زبير با شنيدن اين كلمات برگشت نزد ياران خود در حاليكه مىگريست.(84)
لطفا منتظر باشید ...
