بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْخداوند متعال در قرآن مجيد مىفرمايد:«و يقول الذين كفروا لست مرسلا قل كفى بالله شهيدا بينى و بينكم و من عنده علم الكتاب (10)؛ كافران مىگويند شما فرستاده خداوند نيستى، بگو كافيست كه خداوند و كسى كه علم كتاب در نزد اوست ميان من و شما گواه باشد.»و پوشيده نيست كه قرآن مجيد، علم الكتاب را اقيانوسى از دانش مىداند كه اسرار هستى در آن نهان است، مثلا در يك جا مىفرمايد:«و ما من غائبة فى السماء والارض الا فى كتاب مبين (11)؛ هيچ غيبى در آسمان و زمين نيست مگر اينكه در كتاب آشكار قرار دارد.»و در جاى ديگر مىفرمايد: هيچ ذره اى در آسمان و زمين و يا كمتر و يا بيشتر نيست مگر اينكه خداوند آنرا مىداند و در كتاب مبين قرار دارد.(12)و در جاى ديگر بطور واضح مىفرمايد: كليدهاى غيب نزد خداوند است، به جز او كسى از آن آگاه نيست، او مىداند آنچه در خشكى و درياست، هيچ برگى بر زمين نمى افتد مگر اينكه مىداند، هيچ دانه اى در تاريكى زمين و هيچ تر و خشكى نيست مگر اينكه در كتابى واضح قرار دارد. «و لا رطب و لا يابس الا فى كتاب مبين»(13)و بالاخره براى اينكه به عظمت اين علم الكتاب بيشتر آگاه شويم نگاهى مىاندازيم به داستان حضرت سليمان و بلقيس كه در قرآن مجيد آمده است.در اين جريان، حضرت سليمان از اطرافيان خود پرسيد: كداميك از شما تخت بلقيس را قبل از اينكه او و افرادش بيايند نزد من حاضر مىكند؟ يكى از جنيان گفت: من آن تخت را قبل از اينكه شما از جاى خود برخيزى حاضر مىكنم!در اين ميان قرآن مىگويد: كسى كه در نزد او دانشى بود «قال الذى عنده علم من الكتاب» گفت: من آنرا زودتر از بهم خوردن پلك چشم تو حاضر مىكنم (14) و اين كار را كرد.توجه داريد كه قرآن مجيد دارنده اين قدرت رابه عنوان كسى كه اندكى از علم كتاب را دارد ياد مىكند، و از اين نكته معلوم مىشود كه دانش اين كتاب بايد بسيار گسترده باشد كه اندكى از آن، اينگونه انسان را قدرتمند مىكند و لذا در احاديث متعدد از اهل البيت عليهم السلام ذكر شده است كه فرمودند: دانش آنكه بخشى از علم الكتاب را داشت در مقابل دانش كسى كه تمامى علم كتاب را دارد همانند ترى بال مگسى است از آب دريا!!(15)آرى و با تكيه بر همين علم و منبع بود كه عده اى از اصحاب امام صادق عليه السلام مثل عبدالاعلى و عبيدة بن عبدالله بن بشير همگى از امام صادق عليه السلام شنيدند كه مىفرمود: من مىدانم آنچه در زمينها و آنچه در بهشت و آنچه در جهنم و آنچه بوده و آنچه خواهد بود، آنگاه حضرت اندكى درنگ نمود و چون ديد كه اين سخن بر شنوندگان سنگين آمد فرمود: من اينها را از كتاب خدا مىدانم، خداوند مىفرمايد: در قرآن است بيان همه چيز.(16)روايات اهل البيت عليهم السلام قاطعانه اعلام مىدارد كه صاحب اين علم، اميرالمؤمنين عليه السلام و پس از او ائمه اطهار عليه السلام از اولاد معصومين او مىباشند.پيامبر اكرم صلّى الله عليه وآله به ابو سعيد خدرى كه از آن آيه مباركه پرسيده بود فرمود: او برادرم على بن ابيطالب است.(17)و امام صادق عليه السلام در حديث صحيح فرمود: «الذى عنده علم الكتاب هو الميرالمؤمنين عليه السلام ؛ آنكه در نزد او دانش كتاب است همان اميرالمؤمنين عليه السلام است.»(18)يكى از اصحاب امام باقر عليهم السلام از حضرت در مورد آيه مذكور سؤال كرد، حضرت فرمود: ما (اهل البيت عليهم السلام) هستيم و على اول ما و برترين ما و نيكوترين ما بعد از پيامبر اكرم عليه السلام مىباشد.(19)امام صادق عليه السلام به عبدالله بن وليد فرمود: مردم در مورد پيامبر اولوالعزم و اميرالمؤمنين چه مىگويند؟ عرض كردم: هيچكس را بر پيامبران اولوالعزم مقدم نمى كنند.امام عليه السلام فرمود: خداوند تبارك و تعالى در مورد موسى عليه السلام فرمود: «و كتبنا له فى الالواح من كل شى ء موعظة (20)؛ براى او در آن لوحها برخى از مواعظ را نوشتيم.» و نفرمود تمامى موعظه ها را، و در مورد عيسى عليه السلام فرمود: «و ليبين لكم بعض الذى تختلفون فيه ؛(21) تا عيسى براى شما برخى از موارد اختلاف را بيان كند.» و نفرمود همه آن را، اما در مورد اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: «قل كفى بالله شهيدا بينى و بينكم و من عنده علم الكتاب (22)؛ بگو خدا و كسى كه تمامى علم كتاب نزد اوست ميان من و شما براى گواهى كافيست.»و سپس حضرت براى اينكه عظمت اين دانش، معلوم گردد به آيه ديگر استناد جسته فرمود: خداوند عزوجل فرموده است: «و لا رطب و لا يابس الا فى كتاب مبين»(23) آنگاه حضرت صادق عليه السلام فرمود: علم اين كتاب (با اين عظمت) نزد على عليه السلام است.(24)