بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْدر اين خطبه حضرت به امورى تذكر داد از جمله اينكه معاويه اكول و شكم باره است، و اين حالتى بود كه در تاريخ براى او ثبت كرده اند.گويند: آنقدر مىخورد كه خسته مىشد ولى سير نمى شد و مىگفت: خسته شدم ولى سير نشدم! سفره را جمع كنيد. او آنقدر شكم داشت كه وقتى مىنشست، شكم او روى رانهايش مىافتاد! اين بيمارى او به واسطه نفرين پيامبر اكرم صلّى الله عليه وآله بود، زيرا روزى حضرت، شخصى را به دنبال معاويه فرستاد، او نيامد و گفت: مشغول غذا هستم، بار دوم نيز به فرستاده حضرت همين را گفت و مشغول غذا شد، حضرت او را نفرين كرده فرمود:«اللهم لا تشبع بطنه ؛ خدايا شكم او را سير مگردان.»(131)شاعر عرب در حق او گفته است:و صاحب لى بطنه كالها ويه كان فى احشائه معاويةيعنى: مرا رفيقى است كه شكم او مثل جهنم است، تو گوئى در درون او معاويه است.(132)ابن عباس مىگويد: من با بچه ها مشغول بازى بودم كه ناگاه پيامبر اكرم صلّى الله عليه وآله آمد، من پشت در پنهان شدم، حضرت دست بر پشت من زد و فرمود: معاويه را بگو نزد من آيد، من رفتم و برگشتم و گفتم: مشغول غذا خوردن است حضرت فرمود: خدا شكم او را سير نكند.(133)امام مجتبى عليه السلام در مجلسى فرمود: شما را به خدا و حرمت اسلام سوگند مىدهم آيا شما مىدانيد كه معاويه نامه نويس جدّ من بود، روزى حضرت دنبال او فرستاد، فرستاده حضرت برگشت و گفت: مشغول خوردن است، و اين كار سه بار تكرار شد و هر بار فرستاده حضرت را رد مىكرد و او مىگفت: معاويه مشغول خوردن است، پيامبر اكرم صلّى الله عليه وآله فرمود: خدا شكم او را سير نكند!آنگاه امام مجتبى عليه السلام به معاويه فرمود: آيا اين حالت را در شكم خودت نمى يابى!(134)در ترجمه نسائى (135) كه از دانشمندان معتبر اهل سنت و صاحب سنن نسائى است نوشته اند: او در شام مدتى حديث گفت و همواره از فضائل اميرالمؤمنين متذكر شده، به او گفتند: (اينجا شام پايگاه بنى اميه است) از فضائل معاويه بگو، او گفت: من براى معاويه فضيلتى نمى شناسم جز اينكه پيامبر به او فرمود: خدا شكم ترا سير نكند، گويند اهل شام از اين كلام برآشفتند و او را زير دست و پا له كردند بطوريكه بيرون شهر جان داد.(136)
لطفا منتظر باشید ...
