لطفا منتظر باشید ...
شريد
يكى از القاب حضرت مهدىعليه السلام «شَريد»، به معناى آواره است. از اين جهتكه آن حضرت در دوران غيبت، منزلى معيّن و خاصّ ندارد، به اين لقب خوانده شده است.
اصبغ بن نباته گويد: از اميرالمؤمنينعليه السلام شنيدم كه مىفرمود: «صاحب
اين امر، شريد (آواره)، طريد (رانده)، فريد (تك) و وحيد (تنها) است».(580)
شريعيه
«شريعيه» از غلاة شيعه و پيرو مردى به نام شريعى بودند. او مىگفت: خداى
تعالى در كالبد پنج تن اندر آمد كه عبارتاند از: رسول خداصلى الله عليه وآله،
علىعليه السلام فاطمهعليها السلام، حسنعليه السلام و حسينعليه السلام.
شريعيه پندارند: اين پنج تن خدايانند و آن را اضدادى است؛ اما درباره آن
اضداد اختلاف كردهاند. برخى آن پنج ضد را نيكو شمرند؛ زيرا برترى و ارزش كسانى كه
خداى در آن «حلول» كرد جز به آن اضداد شناخته نشود. عدهاى گويند: آن ضدها زشت و
نكوهيدهاند.
شريعى خودش نيز دعوى «حلول» مىكرد و بعد از او مردى از پيروانش به نام نمير،
پنداشت كه خدا در كالبد او اندر آمده است.
ابومحمد حسن شريعى از صحابه امام علىالنقىعليه السلام و امام حسن
عسكرىعليه السلام بود و نخستين كسى بود كه بعد از شهادت امام يازدهم، دعوى بابيّت
كرد و به الحاد و كفر منسوب شد. توقيعى نيز درباره او صادر گشته است. وى در حالى كه
هيچگونه صلاحيتى براى منصب نيابت نداشت، چنين ادعا مىنمود. به علاوه بر خداى
تعالى دروغ بست و امورى به ائمهعليهم السلام نسبت داد كه در شأن آنان نبود و آن
بزرگواران از آن امور و نسبتها بيزار بودند.
توقيعى از سوى حضرت مهدىعليه السلام در لعن او به دست نائب سوم شرف صدور
يافت.(581)
نيز ] حسن شريعى
شعبان
«شعبان» نام ماه هشتم از ماههاى قمرى است كه پس از ماه «رجب» و پيش از ماه
«رمضان» قرار دارد.
ازآنجهتكه داراى عظمت فراوانى است، از آن به عنوان «شعبان المعظم» ياد و در
روايات فراوانى از معصومينعليهم السلام از آن به بزرگى نام برده شده است.(582)
مناسبتهاى فرخندهاى در اين ماه وجود دارد كه بر عظمت آن افزوده است؛ مانند
ولادت با سعادت حضرت حسينبن علىعليه السلام در روز سوم اين ماه ولادت حضرت
ابوالفضل عباس در روز چهارم آن.
روز پنجم اين ماه نيز پيشواى چهارم شيعيان پاى به جهان گذاشته و طبق نقلى على
اكبر در روز يازدهم اين ماه ديده به جهان گشوده است.
در سحرگاه نيمه ماه شعبان، آخرين خورشيد آسمان ولايت و امامت طلوع كرده و
عظمت و جلالت خاصى به اين ماه بخشيده است. شب نيمه ماه شعبان «ليلةالبرات» نيز
ناميده شده است؛(583) چرا كه در آن شب براتِ آزادى از آتش به اهل طاعت و بندگى عطا
مىگردد.
نيز ] نيمه شعبان
شعيب بن صالح ] خروج شعيب ابن صالح
