لطفا منتظر باشید ...
يك. طول عمر از منظر قرآن كريم
شمارى از افرادى كه در قرآن، داراى عمرى طولانى و غيرطبيعى شمرده شدهاند،
عبارتاند از:
1. نوح
قرآن، درباره نوح مىگويد: «وَلَقَدْ اَرْسَلْنا نُوحاً اِلى قَوْمِهِ
فَلَبِثَ فِيهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلاَّ خَمْسِينَ عاماً...»؛ «و به راستى، نوح را
به سوى قوماش فرستاديم، پس در ميان آنان 950 سال درنگ كرد».(638) از امام سجادعليه
السلام نقل شده است كه فرمود: «در قائم سنتى از نوح است و آن طول عمر است».(639)
2. عيسى بن مريم
قرآن، درموردحضرت عيسىعليه السلام مىفرمايد: «وَ قَوْلِهِمْ إِنَّا
قَتَلْنَا الْمَسيحَ عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما
صَلَبُوهُ وَ لكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَ إِنَّ الَّذينَ اخْتَلَفُوا فيهِ لَفي شَكِّ
مِنْهُ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلاَّ اتِّباعَ الظَّنِّ وَ ما قَتَلُوهُ
يَقينًا * بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَ كانَ اللَّهُ عَزيزًا حَكيمًا * وَ
إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلاَّ لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ يَوْمَ
الْقِيامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهيدًا»(640) «و گفته ايشان كه: «ما، مسيح عيسى بن
مريم، پيامبر خدا را كشتيم» و حال آنكه آنان او را نكشتند و مصلوبش نكردند؛ لكن
امر، بر آنان مشتبه شد و كسانى كه درباره او اختلاف كردند، قطعاً در مورد آن دچار
شك شدهاند و هيچ علمى بدان ندارند، جز آنكه از گمان پيروى مىكنند. و يقيناً او را
نكشتند؛ بلكه خدا او را به سوى خود بالا برد و خدا توانا و حكيم است و از اهل كتاب
كسى نيست مگر آنكه پيش از مرگ خود، حتماً به او ايمان مىآورد، و روز قيامت [عيسى
نيز] بر آنان شاهد خواهد بود».
حال اگر تاريخ ميلادى، از صحت و دقتالكافى برخوردارباشد، عمر عيسىعليه
السلام، اكنون افزون بر دو هزار سال است وبرايناساس، عمر 1170 سال براى
حضرتمهدىعليه السلام امربعيدى نخواهد بود.
3. حضرت خضر
يكى از كسانى كه عمر طولانى دارد، حضرت «خضر» پيامبر است. معجزه اين پيامبر،اين بود كه روى هيچ چوب خشك يا زمين بىعلفى نمىنشست؛ مگر آنكه سبز و خرم مىشد،
او را به همين جهت «خضر» ناميدهاند. در قرآن از وى به صراحت ياد نشده است؛ اما
داستان ملاقات و همراهى موساى كليم با اين بنده دانا و با تجربه خداوند، در سوره
كهف آمده است.(641)
اعتقاد به زنده بودن خضر، اختصاص به شيعيان ندارد؛ بلكه در ميان اهل سنّت نيز
عقيدهاى پذيرفته شده است.
4. اصحاب كهف
جمع ديگرى كه قرآن كريم به عمر طولانى آنان تصريح كرده، «اصحاب كهف»اند. قرآندر مورد آنان مىگويد: «و سيصد سال، در غارشان، درنگ كرده و نه سال افزودند».
«وَلَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنينَ وَازْدادُوا تِسْعاً»(642)
قرآن در اين آيه به حيات و بقاى اصحاب كهف به مدّت بيش از سه قرن - آن هم در
خواب و بدون آب و غذا - تصريح مىكند. به راستى كدام يك شگفتانگيزتر است: كسى كه
سيصد سال بدون آب و غذا زنده مانده يا كسى كه صدها سال باقى مانده، اما غذا
مىخورد، آب مىآشامد، راه مىرود، مىخوابد و بيدار مىشود؟!
