عصائب - فرهنگ نامه مهدویت نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

فرهنگ نامه مهدویت - نسخه متنی

خدامراد سلیمیان‏

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

عصائب



عصائب جمع «عصابه» به معناى گروهى بين ده تاچهل نفراست. گفته شده كه «عصابه»
گروهى از زاهدان و وارستگان‏اند.(690)

طبق برخى از روايات اينها ياران حضرت مهدى‏عليه السلام در عراق هستند كه
هنگام ظهور آن حضرت، خود را به مكه مى‏رسانند و با او بيعت مى‏كنند.(691)

پيامبرصلى الله عليه وآله فرمود: «وَعَصائِبُ العِراقِ رُهْبانٌ بِاللَّيلِ
لُيُوثٌ بِالنَّهارِ كانَ قُلُوبُهُمْ زُبُرَ الحَديدِ فَيُبايِعُونَهُ بَينَ
الرُّكنِ وَالمَقامِ...»؛(692) «... و گروه‏هايى از عراق بيرون مى‏آيند كه راهبان
شب و شيران روز هستند، دل‏هايشان چون فولاد سخت است، در ميان ركن و مقام با او بيعت
مى‏كنند...».

نيز ] ياران خاص مهدى‏عليه السلام، ركن و مقام، بيعت با
مهدى‏عليه السلام.

عقد الدرر فى اخبار المنتظر

كتاب عقدالدرر فى اخبار المنتظر به وسيله يوسف بن يحيى مقدسى شافعى سلمى، به
رشته تحرير در آمده است. همانگونه كه از نام كتاب نيز مى‏توان دريافت، اين اثر
پژوهشى روايى درباره نسب امام مهدى‏عليه السلام، ويژگى‏هاى ذاتى و اخلاقى ايشان و
نيز علايم و نشانه‏هاى پيش از ظهور و دوران پس از ظهور است.

بر مبناى اين پژوهش، امام مهدى‏عليه السلام از نسل رسول خداصلى الله عليه
وآله و خاندان او است و نام و كنيه وى، همانند نام و كنيه رسول خدا است.

در بخش ديگر، از عدالت گسترى و رفتار و سلوك ايشان بحث شده است. سپس زمينه‏ها
و نشانه‏هاى ظهور و تأسيس دولتى اسلامى براى زمينه سازى ظهور او بيان شده است. در
فصل‏هاى ديگر، به ترتيب كرامات حضرت مهدى‏عليه السلام مقام و منزلت، كرامت و
جوانمردى، فتوحات و شيوه‏هاى جنگى او، نزول حضرت عيسى‏عليه السلام و اقامه نماز به
امامت او، مدت حكومت و حيات او و بالاخره حوادث و فتنه‏هاى عصر ظهور و پس از شهادت
ايشان، بازگو شده است.

عَقيقَه



واژه «عقيقه» در فرهنگ اسلامى به معناى كشتن گوسفند، گاو يا شتر و... پس از
ولادت كودك است و اين كار از ديدگاه اسلام كارى پسنديده است. پيامبر گرامى
اسلام‏صلى الله عليه وآله پس از گذشت هفت روز از ولادت دو فرزند گرانمايه‏اش حضرت
حسن و حسين‏عليهما السلام اين كار را انجام داد و براى هر كدام يك قوچ، عقيقه كرد.

عقيقه، با اين بيان، كارى است كه به جهت تقرّب به خدا و به منظور سلامت و
طراوت كودك و تأمين حيات و آسايش او انجام مى‏گردد. در روايتى پيامبر اسلام فرمود:
«هركس در گرو عقيقه خويش است».(693)

حضرت عسكرى‏عليه السلام نيز پس از ولادت فرزند گرانمايه‏اش مهدى‏عليه السلام
سيصد گوسفند به منظور سلامت و طراوت و امنيت كودك، در راه خدا عقيقه مى‏دهد و اين
كودك در اين امر مستحب، از همه گذشتگان و آيندگان ممتاز مى‏گردد؛ چرا كه تاريخ - جز
آن گرامى - هيچ كودكى را نشان نمى‏دهد كه پس از ولادتش سيصد مورد عقيقه داده شده
باشد.

به هر حال، حضرت عسكرى عليه السلام اين كار پسنديده را در راستاى تقرّب به
خدا و نيز به منظور تضمين و تأمين طول عمر و زندگى پر مخاطره حضرت مهدى‏عليه
السلام، انجام داد و هم بدين وسيله دوستداران و شيفتگان اهل بيت‏عليهم السلام را از
ولادت آخرين امام نور و آخرين حجّت خدا آگاه ساخت. او تنها به اين شمار گسترده از
عقيقه و قربانى بسنده نكرد؛ بلكه به «عثمان بن سعيد» دستور داد: ده هزار رطل نان و
همين مقدار گوشت تهيه كند و آنها را ميان «بنى هاشم» براى سلامتى آن كودك پر شكوه و
اعلان ولادت او توزيع نمايد.(694)

علائم ظهور ] نشانه‏هاى ظهور

/ 201