لطفا منتظر باشید ...
مسجد سهله
در احاديث فراوانى، به صراحت، اعلام شده كه اقامت گاه شخصى حضرت
بقيةاللّهعليه السلام در دوران ظهور «مسجد مقدس سهله» است. اينك شمارى از اين
روايات آورده مىشود.
1. محدثان عالى مقام شيعه، با اسناد معتبر، در مجامع حديثى خود، روايت
كردهاند: «روزى در محضر مقدس رئيس مذهب، حضرت امام صادقعليه السلام از مسجد سهله
گفت و شنود شد، آن حضرت فرمود: آنجا اقامت گاه صاحب ما است، هنگامى كه با
خانوادهاش قيام كند».(866) «أَما اِنَّهُ مَنْزِلُ صاحِبِنا اِذا قامَ بِاَهْلِهِ»
در برخى از منابع، به جاى «قام»، «قدم» تعبير شده است؛(867) يعنى هنگامى كه
تشريف بياورد.
در نقل برخى از محدثان، به جاى «اما انَّهُ»، «مسجدُ السهله» آمده است.(868)
2. اميرمؤمنان علىعليه السلام به هنگام ترسيم خط سير حضرت ولى عصرعليه
السلام در آستانه ظهور، مىفرمايد: «گويى او را با چشم خود مىبينم كه از وادى
السلام عبور كرده، بر فراز اسبى كه سپيدى پاها و پيشانىاش همى درخشد، به سوى مسجد
سهله در حركت است و زير لب زمزمه دارد و خدا را اينگونه مىخواند: لااله الااللّه
حقاً حقاً...».(869)
3. در روايتى آمده است: «امام صادقعليه السلام خطاب به يار با وفايش ابوبصير
فرمود: اى ابا محمد! گويى فرود آمدن قائمعليه السلام را با اهل و عيالش در مسجد
سهله، با چشم خود مىبينم».
ابوبصير عرضه داشت: آيا محل اقامت دائمى آن حضرت، در مسجد سهله خواهد بود؟
حضرت فرمود: «آرى». سپس فرمود: مسجد سهله، اقامت گاه حضرت ادريسعليه السلام
بود. مسجد سهله اقامتگاه حضرت ابراهيمعليه السلام بود. خداوند، پيامبرى را مبعوث
نكرده، جز اينكه در مسجد سهله نماز گزارده است. مسجد سهله، پايگاه حضرت خضرعليه
السلام است. كسى كه در مسجد سهله اقامت كند، همانند كسى است كه در خيمه رسول
اكرمصلى الله عليه وآله اقامت كند. مرد و زن با ايمانى يافت نمىشود، جز اينكه دلش
به سوى مسجد سهله پر مىزند.
در مسجد سهله، تخته سنگى است كه تمثال همه پيامبران بر آن نقش بسته است. احدى
در مسجد سهله نماز نمىگزارد كه با نيّت راستين خدا را بخواند، جز اينكه خداوند او
را با حاجت برآورده شده از آنجا بر مىگرداند.
احدى نيست كه در مسجد سهله به خدا پناهنده شود. جز اينكه خداوند او را از
آنچه بيم دارد پناه دهد.
ابوبصير عرض كرد: فضيلت بسيار بزرگى است!
امام صادقعليه السلام فرمود: آيا برايت بيفزايم؟ عرض كرد: بلى. فرمود: مسجد
سهله از آن بقعههايى است كه خداوند دوست دارد او را در آنجا بخوانند. شب و روزى
نيست كه فرشتگان به زيارت مسجد سهله نشتابند و در آنجا به عبادت حق تعالى نپردازند.
اگر من در آن سامان سكونت داشتم، هيچ نمازى را جز در مسجد سهله نمىخواندم.
اى ابا محمد! اگر مسجد سهله هيچ فضيلتى جز فرود آمدن فرشتهها و اقامت
پيامبرانرا نداشت. همين فضيلت بسبود؛ در حالى كه اين همه فضيلت دارد. آنچه
ازفضايل مسجدسهله براىتوبازگو نكردم، بيش از فضايلى است كه برايت گفتم.
ابوبصير عرض كرد: آيا مسجد سهله، اقامتگاه دائمى حضرت قائمعليه السلام
خواهد بود؟ فرمود: «آرى».(870)
4. «مفضّل در ضمن حديثى از محضر امام صادقعليه السلام پرسيد: «منزل حضرت
مهدىعليه السلام و مركز اجتماع شيعيان كجا خواهد بود؟ امام صادقعليه السلام در
پاسخ او فرمود: «مركز حكومت او، كوفه و مركز قضاوتش، مسجد اعظم كوفه و مركز بيت
المال و محل تقسيم غنايم مسلمانان، مسجد سهله و محل خلوت و مناجاتهايش تپههاى
سپيد و نورانى نجف اشرف است».(871)
در اين احاديث از «مسجد سهله» به عنوان اقامت گاه حضرت مهدىعليه السلام به
هنگام ظهور سخن رفته است. در احاديثى چند، به ابعاد ديگرى از ويژگىهاى مسجد سهله
اشاره شده كه جهت اختصار صرف نظر مىشود.(872)
علاوه بر ويژگىهاى فوق، آنچه قابل يادآورى است اينكه از آغاز غيبت كبرى تا
كنون هزاران كس از شيعيان شيفته و منتظران دل سوخته، به قصد ديدار يار، از اقطار و
اكناف جهان به سوى مسجد مقدس سهله مىشتابند! شب هايى را در آنجا بيتوته مىكنند و
با كعبه مقصود و قبله موعود مناجات مىكنند.(873)
