فرهنگ نامه مهدویت نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

فرهنگ نامه مهدویت - نسخه متنی

خدامراد سلیمیان‏

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

چون اين كلمات را گفتم، سيدةالنساء مرا در آغوش گرفت و مرا خوشحال كرد و
فرمود: اكنون در انتظار ديدار ابومحمد باش كه او را نزد تو روانه مى‏سازم. پس از
خواب بيدار شدم و گفتم: واشوقاه به ديدار ابومحمد! و چون فردا شب فرا رسيد، ابومحمد
در خواب به ديدارم آمد. گويا به او گفتم: اى حبيب من! بعد از آنكه همه دل مرا به
عشق خود مبتلا كردى، در حق من جفا نمودى! او فرمود: تأخير من براى شرك تو بود. حال
كه اسلام آوردى، هر شب به ديدار تو مى‏آيم تا آنكه خداوند وصال عيانى را ميسر
گرداند. از آن زمان تا كنون هرگز ديدار او از من قطع نشده است.

بِشر گويد از او پرسيدم: چگونه در ميان اسيران در آمدى؟ او پاسخ داد: يك شب
ابومحمد به من گفت: پدربزرگت در فلان روز لشكرى به جنگ مسلمانان مى‏فرستد و خود هم
به دنبال آنان مى‏رود. و بر تو است كه در لباس خدمتگزاران در آيى و به طور ناشناس
از فلان راه بروى و من نيز چنان كردم. طلايه داران سپاه اسلام بر سر ما آمدند و
كارم بدان جا رسيد كه مشاهده كردى. هيچ كس جز تو نمى‏داند كه من دختر پادشاه رومم
كه خود به اطلاع تو رسانيدم. آن مردى كه من در سهم غنيمت او افتادم، نامم را پرسيد
و من آن را پنهان داشتم و گفتم: نامم نرجس است و او گفت: اين نام كنيزان است.

گفتم: شگفتا تو رومى هستى؛ امّا به زبان عربى سخن مى‏گويى! گفت: پدربزرگم در
آموختن ادبيات به من حريص بود و زن مترجمى را بر من گماشت و هر صبح و شامى به نزد
من مى‏آمد و به من عربى آموخت تا آنكه زبانم بر آن عادت كرد.

بِشر گويد: چون او را به «سُرّ من راى» رسانيدم و بر مولايمان امام هادى‏عليه
السلام وارد شدم، بدو فرمود: چگونه خداوند عزّت اسلام و ذلّت نصرانيت و شرافت اهل
بيت محمدصلى الله عليه وآله را به تو نماياند؟ گفت: اى فرزند رسول خدا! چيزى را كه
شما بهتر مى‏دانيد، چگونه بيان كنم؟ فرمود: من مى‏خواهم تو را اكرام كنم، كدام را
بيشتر دوست مى‏دارى: ده هزار درهم؟ يا بشارتى كه در آن شرافت ابدى است؟ گفت: بشارت
را، فرمود: بشارت باد تو را به فرزندى كه شرق و غرب عالم را مالك شود و زمين را پر
از عدل و داد نمايد، همچنان كه پر از ظلم و جور شده باشد. گفت: از چه كسى؟ فرمود:
از كسى كه رسول خداصلى الله عليه وآله در فلان شب از فلان ماه از فلان سال رومى، تو
را براى او خواستگارى كرد. پرسيد: از مسيح و جانشين او؟ فرمود: پس مسيح و وصى او تو
را به چه كسى تزويج كردند؟ گفت: به پسر شما ابومحمد! فرمود: آيا او را مى‏شناسى؟
گفت: از آن شب كه به دست مادرش سيدةالنساء اسلام آورده‏ام، شبى نيست كه او را
نبينم.

امام هادى‏عليه السلام فرمود: اى كافور! خواهرم حكيمه را فرا خوان و چون
حكيمه آمد... او را زمانى طولانى در آغوش كشيد و به ديدار او مسرور شد، بعد از آن
مولاى ما فرمود: اى دختر رسول خدا او را به منزل خود ببر و فرايض و سنن را به وى
بياموز كه او زوجه ابومحمد و مادر قائم‏عليه السلام است.(981)

لازم به يادآورى است كه در منابع معتبر هيچگونه اشاره‏اى به سرگذشت مادر حضرت
مهدى‏عليه السلام پس از ولادت آن حضرت نشده است، و تنها سخنى كه در اين باره گفته
شده اينكه: «ابوعلى خزيزرانى كنيزى داشت كه او را به امام حسن عسكرى‏عليه السلام
اهدا كرد و چون جعفر كذّاب خانه امام را غارت كرد وى از دست جعفر گريخت و با
ابوعلىّ ازدواج نمود. ابوعلى مى‏گويد كه او گفته است در ولادت سيّدعليه السلام حاضر
بود و مادر سيّد صقيل نام داشت و امام حسن عسكرى‏عليه السلام صقيل را از آنچه بر سر
خاندانش مى‏آيد آگاه كرد و او از امام درخواست نمود كه از خداى تعالى بخواهد تا مرگ
وى را پيش از آن برساند و در حيات امام حسن عسكرى‏عليه السلام در گذشت و بر سر قبر
وى لوحى است كه بر آن نوشته‏اند: اين قبر مادر محمد است.».(982)

/ 201