وقت ظهور - فرهنگ نامه مهدویت نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

فرهنگ نامه مهدویت - نسخه متنی

خدامراد سلیمیان‏

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

وقت ظهور

در فرهنگ «مهدويّت» يكى از موضوعات مهم و مورد توجّه، مسأله «وقت ظهور» است؛
به گونه‏اى كه حتى سال‏ها قبل از ولادت حضرت مهدى‏عليه السلام، درباره آن از
معصومين‏عليهم السلام پرسش مى‏شد.(1015)

ائمه معصومين‏عليهم السلام نيز همواره مسائل مربوط به حضرت مهدى‏عليه السلام
- به ويژه زمان ظهور آن حضرت - را از اسرار الهى دانسته و وقت‏گذاران را تكذيب
كرده‏اند.

با سيرى كوتاه در بوستان كلام الهى و بيانات نورانى ائمه اطهارعليهم السلام
درباره وقت ظهور، به مطالب ذيل بر خواهيم خورد:

1. علم و آگاهى از زمان دقيق ظهور، تنها به خداوند متعال اختصاص دارد.

2. همواره معصومين‏عليهم السلام مردم را از تعيين وقت و وقت‏گذارى درباره
ظهور حضرت مهدى‏عليه السلام، برحذر داشته و وقت‏گذاران را تكذيب كرده‏اند.

3. روايات فراوانى رخداد ظهور را ناگهانى دانسته و احاديث ديگرى اصلاح امر
فرج را يك شَبِه ذكر كرده است (البته اين نيز با تعيين وقت ظهور منافات دارد).

4. اگر چه پنهان بودن زمان ظهور از اسرار الهى است و حكمت الهى اقتضا نموده
اين وقت نزد مردم مجهول و مكتوم باشد؛ ولى در بعضى روايات به پاره‏اى از حكمت‏هاى
آن، اشاره شده و تا حدودى محدوده زمانى آن معين گشته است.

5. با مراجعه به كلام نورانى معصومين‏عليهم السلام مى‏توان چگونگى آگاه شدن
حضرت مهدى‏عليه السلام از هنگام ظهور را به راحتى دريافت.

از رواياتى كه علم به زمان ظهور را ويژه خداوند دانسته، مى‏توان به موارد ذيل
اشاره كرد:

در روايت مشهورى آمده است: «وقتى دعبل، شاعر بلند آوازه شيعى، در محضر امام
رضاعليه السلام در ضمن قصيده‏اى، سخن از ظهور و قيام حضرت مهدى‏عليه السلام بر زبان
جارى ساخت؛ آن حضرت در حالى كه سرشك از ديدگانش جارى بود، رو به دعبل كرد و فرمود:
اى خزاعى! همانا روح القدس بر زبانت اين دو بيت را جارى ساخت. آيا مى‏دانى اين امام
كيست؟ و چه زمانى قيام مى‏كند؟

آن گاه خود آن حضرت به معرفى امام مهدى‏عليه السلام پرداخت. سپس درباره زمان
ظهورش چنين فرمود: «وَاَمَّا «مَتى‏» فَاِخْبارُهُ عَنِ الوَقْتِ. فَقَدْ حَدَّثَني
اَبى‏ عَنْ اَبيهِ عَنْ آبائِهِ‏عليهم السلام اَنَّ النَّبِىَ‏صلى الله عليه وآله
قيلَ لَهُ يا رَسُولَ اللَّهِ مَتى‏ يَخْرُجُ القائِمُ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ؟
فَقالَ‏صلى الله عليه وآله: مَثَلُهُ مَثَلُ السَّاعَةِ اَلَّتي لا يُجَلّيها
لِوَقْتِها اِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِى السَّماواتِ وَالاَرْضِ لا تَأْتِيَنَّكُم
اِلاَّ بَغْتَةً». «اما اينكه «چه زمانى ظهور خواهد كرد»، اين خبر دادن از وقت است.

پدرم از پدرش و ايشان از پدرانش از رسول گرامى اسلامى‏صلى الله عليه وآله نقل
كرده‏اند كه وقتى از آن حضرت سؤال شد: اى رسول خدا! چه زمانى قائم از ذريه شما ظهور
مى‏كند؟ آن حضرت فرمود: مثل او مانند قيامت است كه [خداوند درباره زمان وقوع آن
چنين‏] فرمود: هيچ كس جز او به هنگامش آن را آشكار نمى‏سازد. اين امر بر [اهل‏]
آسمان‏ها و زمين دشوار است، جز به صورت ناگهانى به سراغ شما نمى‏آيد».(1016) (1017)

از آنجايى كه آن حضرت، مخفى بودن زمان ظهور را همانند زمان قيامت و رستاخيز
قلمداد فرموده است؛ مى‏توان نتيجه گرفته كه: با مخفى بودن قيامت، يك نوع آزادى عمل
براى همگان پيدا مى‏شود و از سوى ديگر چون وقت آن به طور دقيق معلوم نيست و در هر
زمان محتمل است، نتيجه‏اش حالت آماده باش دائمى است. درباره قيام حضرت مهدى‏عليه
السلام نيز اگر تاريخ تعيين مى‏شد و زمان ظهور دور بود، همه در غفلت و غرور و
بى‏خبرى فرو مى‏رفتند و اگر زمانش نزديك بود، ممكن بود آزادى عمل را از دست بدهند و
اعمالشان جنبه اضطرارى پيدا كند.

همان گونه كه علم به زمان قيامت فقط در اختيار خداوند است، علم به زمان ظهور
حضرت مهدى‏عليه السلام نيز در عهده خداوند است. در احاديث فراوانى از ظهور حضرت
مهدى‏عليه السلام در كنار قيامت ياد شده است؛ از اين رو، برخى از ويژگى‏هاى آن
همانند رستاخيز است.

/ 201