لطفا منتظر باشید ...
افكار و عقايد انجمن حجتيه
1 . بزرگ نمايى و جلوهدادن بهائيت به عنوان دشمن اصلى
شيخ حلبى تأكيد مىكرد: امروز امام زمانعليه السلام از كسى جز اين خدمت را نمىپذيرد و چيزى جز اين انتظار ندارد. به خدا قسم! امروز تكليف شرعى و دينى همه ما
آن است كه با بهائيت مبارزه كنيم.(116)
2 . عدم دخالت در امور سياسى
در تبصره 2 از ماده دوم اساسنامه انجمن، تصريح شده است: انجمن به هيچ وجه در امور سياسى مداخله نخواهد كرد و مسؤوليت هر نوع دخالتى را كه در زمينههاى سياسى از
طرف افراد منتسب به انجمن صورت گيرد، به عهده نخواهد گرفت.
بر اين اساس چنانچه فردى از اعضاى انجمن به طرف مسائل سياسى كشيده مىشد،
بلافاصله عذر او را مىخواستند.(117) به زعم آنان اسلام تنها دين عبادت است و دخالت
در سياست، زيبنده پيشوايان دينى نيست.
3 . قيامهاى قبل از ظهور محكوم به شكست است.(118)
آنان با استفاده از برخى روايات، صاحب پرچمهاى قيام قبل از ظهور را گمراه مىدانستند و تشكيل حكومت و بسط عدل را در جهت انسداد باب مهدويت مىشمردند.(119)
4 . جهاد در دوران غيبت معنا ندارد.
شيخ حلبى در اين باره مىگويد: [شيعه مىگويد:] در عصر غيبت امام زمانعليه السلام جهاد نيست، چرا؟ چون حاكم اسلامى كه بايد معصوم باشد، مصداق پيدا نكرده است.
وظيفه داريم فقط دين خود را حفظ كنيم. تكاليف شرعىمان را انجام دهيم و به شبهادت
منكران جواب دهيم و ديگر هيچ.(120)
5. فلسفه نوعى بدعت است.
از ديدگاه برخى از آنان، كسى كه فلسفه مىخواند يا درس مىدهد، از عدالت ساقط است.
انجمن حجتيه و انقلاب اسلامى
با توجه به افكار و عقايد انجمن حجتيه، مىتوان به راحتى نتيجه گرفت كه اعضاى
اين گروه، هرگز با انقلاب اسلامى رابطهاى برقرار نكردند؛ چه اينكه اين قيام شيعى
را بر خلاف نظر خود مىدانستند.
«آنان مبارزه را ممنوع كرده بودند و معتقد بودند اين مبارزه به جايى نمىرسد
مسؤولان انجمن اعلام كردند: هر كس مايل به شركت در فعاليتهاى سياسى و تظاهرات
باشد، بايد از انجمن كنارهگيرى كند. در اين ايام بسيارى از اعضا - كه عمدتاً مقلد
امام خمينىرحمه الله بودند - علاوه بر شركت در فعاليتهاى ضد رژيم، برخوردهاى فكرى
با انجمن را آغاز كردند و برخى با عنوان سازمان «عباد صالح» انشعاب يافتند».(121)
از جمله مواردى كه به صراحت در مقابل فرمايش بنيان گذار انقلاب ايستادگى
كردند، برپايى جشنهاى نيمه شعبان در سال 1357 بود!(122) اين در صورتى بود كه امام
خمينىرحمه الله در سوگ شهداى نهضت اسلامى، مردم را به عزاى عمومى و عدم برگزارى
جشن دعوت كرده بود.
در 26 تيرماه 1362 امام خمينىرحمه الله در پى سخنانى مهم، كسانى را كه معتقد
بودند بايد معصيت زياد شود تا امام زمان ظهورعليه السلام كند، به شدت مورد مذمت
قرار داد. در پى آن بود كه رسماً اين انجمنطبق بيانيهاى انحلال خود را اعلام
كرد.(123)
