لطفا منتظر باشید ...
نشانههاى آخِرُالزّمان
اين محدوده زمانى نشانههايى دارد كه در اصطلاح «علايم آخِرُالزّمان» خواندهمىشود.
علاوه بر اين اصطلاح رايج، در فرهنگ مسلمانان، اصطلاح مشابه ديگرى به نام
«اشراطُ الساعَة» وجود دارد. اين اصطلاح كه بيشتر نزد اهل سنّت رايج است، به
نشانههاى وقوع قيامت اختصاص دارد؛(10) ولى روايات ذكر شده ذيل اين عنوان، نشان
مىدهد كه بسيارى از نشانههاى آن، همچون نشانههاى آخِرُالزّمان است و مىتوان
بسيارى از نشانههاى آخِرُالزّمان را نيز نشانههاى قيامت دانست. بخشى از مشخصههاى
آخِرُالزّمان عبارت است از:
1 . گريز از دين
پيامبر اسلامصلى الله عليه وآله درباره ويژگىهاى انسانهاى اين دورانمىفرمايد:
يَأتِي عَلَى النَّاسِ زَمانٌ... دينُهُم دَراهِمُهُمْ وَ هَمُّهُمْ
بُطُونُهُمْ وَقِبلَتُهُمْ نِساؤُهُمْ يَركَعُونَ لِلرَّغِيفِ وَيَسْجُدُونَ
لِلدِّرْهَمِ حيارَى سُكارى لا مُسلِمينَ وَ لا نَصارى»؛(11)
«زمانى بر مردم خواهد آمد كه درهمهاى آنان دينشان خواهد بود و همت ايشان
شكمشان و قبله آنها زنانشان. براى طلا و نقره، ركوع و سجود به جاى مىآورند. آنان
همواره در حيرت و مستى خواهند بود. نه بر مذهب مسلمانىاند و نه بر مسلك نصرانى».
2 . دنيا پرستى
رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: «سَيَأتِى عَلَى اُمَّتي زَمَانٌ تَخْبُثُفِيهِ سَرائرُهُمْ وَتَحْسُنُ فِيهِ عَلانِيَتُهُمْ طَمَعاً فِىالدُّنيا
وَلايُريدُونَ بِهِ مَا عِنْدَاللهِ رَبِّهِمْ يَكُونُ دِينُهُمْ رِيَاءً
لايُخالِطُهُم خَوفٌ يَعُمُّهُمُ اللّهُ مِنْهُ بِعِقابٍ
فَيَدعُونَهُدُعَاءَالغَرِيقِ فَلايَستَجِيبُ لَهُمْ»؛(12)
«زمانى بر امت من مىآيد كه در آن زمان، درونهاى مردم پليد مىشود؛ ولى
ظواهرشان به طمع مال دنيا آراسته مىگردد، به آنچه در پيشگاه خداوند هست، دل
نمىبندند. كارشان ريا و تظاهر است. خوف از خدا به دلشان راه نيابد و خداوند آنان
را به عذابى فراگير دچار سازد. آنها چون غريق، خداوند را مىخوانند؛ ولى او
دعاىشان را مستجاب نمىكند».
3 . آزمايشهاى بزرگ
يكى ديگر از ويژگىهاى اين دوران امتحاناتى است كه انسانها در آن پشت سر
مىگذارند. با اين آزمونها، مردم به دو گروه تقسيم مىشوند: موفقها و ناموفقها.
دراينبارهپيامبرگرامىصلى الله عليه وآله به حضرت علىعليه السلام
مىفرمايد: «يا عَلىُّ اَعجَبُ النَّاسِ اِيماناًوَاَعْظَمُهُمْ يَقيناً قَوْمٌ
يَكُونُونَ فِي آخِرِالزَّمانِ لَمْ يَلْحَقُوا النَبِىَّ وَحُجِبَ عَنْهُم
الحُجَّةُ فَآمَنُوا بِسَوادٍ عَلَى بَيَاضٍ...»؛(13)
«اى على! بدان شگفت آورترين مردم در ايمان و بزرگترين آنان در يقين مردمى
هستند كه در آخِرُالزّمان - با آنكه پيامبر خود را نديدند و از امام خود محجوباند
- به نوشته كه خطى سياه بر صفحهاى سپيد است، ايمان مىآورند».
