بيعت با حضرت مهدى‏عليه السلام - فرهنگ نامه مهدویت نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

فرهنگ نامه مهدویت - نسخه متنی

خدامراد سلیمیان‏

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

بيعت با حضرت مهدى‏عليه السلام



اولين اقدام حضرت مهدى‏عليه السلام در ابتداى ظهور گرفتن بيعت از ياران خود
است. «بيعت» واژه عربى از ريشه (ب ى ع) به معناى خريد و فروش و ايجاب و قبول بيع و
در اصطلاح بر هم زدن كف دست راست از طرفين به نشانه ختم معامله و تسليم است و نيز
به هر عمل و رفتارى اطلاق مى‏شود كه شخص به وسيله آن فرمانبردارى خود را از شخص
ديگر و سرسپردگى در برابر امر و سلطه او نشان دهد.

شايد اطلاق كلمه «بيعت» به اين معنا، از اين جهت بود كه هر يك از دو طرف،
تعهّدى همچون دو معامله‏گر در برابر ديگرى مى‏كردند؛ بيعت كننده حاضر مى‏شود تا پاى
جان و مال و فرزند در راه اطاعتِ او بايستد و بيعت‏پذير نيز حمايت و دفاع او را بر
عهده مى‏گيرد.

قرائن نشان مى‏دهد كه بيعت از نوآورى‏هاى مسلمين نيست؛ بلكه سنتى بوده كه قبل
از اسلام در ميان عرب رواج داشت و به همين دليل در آغاز اسلام - كه طائفه «اوس» و
«خزرج» درموقع حج از مدينه به مكه آمدند و با پيامبر اسلام‏صلى الله عليه وآله در
عقبه بيعت كردند - برخورد آنها با مسأله بيعت، برخورد با يك امر آشنا بود، بعد از
آن نيز پيغمبر گرامى اسلام‏صلى الله عليه وآله در فرصت‏هاى مختلف با مسلمانان تجديد
بيعت كرد.

پيامبر اسلام‏صلى الله عليه وآله بيعت زنان را نيز مى‏پذيرفت، اما نه از طريق
دست دادن؛ بلكه دستور مى‏داد ظرف بزرگى از آب حاضر كنند. سپس آن حضرت دست خود را در
يك طرف ظرف فرو مى‏برد و زنان بيعت‏كننده در طرف ديگر.

گفتنى است در مورد پيامبرصلى الله عليه وآله و امامان معصوم‏عليهم السلام -
كه از سوى خدا نصب مى‏شوند - نيازى به بيعت نيست؛ يعنى، اطاعت پيامبرصلى الله عليه
وآله و امام معصوم‏عليه السلام منصوب از سوى او، واجب است؛ خواه بر كسانى كه بيعت
كرده يا نكرده باشند.

و به تعبير ديگر لازمه مقام نبوّت و امامت، وجوب اطاعت است؛ همان‏گونه كه
قرآن مى‏فرمايد: «يَا اَيُّها الَّذِينَ آمَنُوا اَطيعُوا اللّهَ وَاَطِيعُوا
الرَّسُولَ وَأُولِى الاَمْرِ مِنْكُمْ».(170) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، خدا را
اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز ]اطاعت كنيد.

حال اين پرسش پيش مى‏آيد كه اگر چنين است پس چرا پيامبرصلى الله عليه وآله از
ياران خود يا تازه مسلمانان، بيعت گرفت كه دو نمونه آن (بيعت رضوان و بيعت با اهل
مكه) در قرآن صريحاً آمده است.(171)

پاسخ اينكه بدون شك اين بيعت‏ها يك نوع تأكيد بر وفادارى بوده كه در مواقع
خاصى انجام مى‏گرفته است؛ مخصوصاً براى مقابله با بحران‏ها و حوادث سخت از آن
استفاده مى‏شده است تا در سايه آن روح تازه‏اى در كالبد افراد دميده شود. البته
همين امر در بيعت با حضرت مهدى‏عليه السلام خواهد بود كه جنبه تأكيد بر وفادارى
دارد. يكى از كارهاى نخست حضرت مهدى‏عليه السلام هنگام ظهور بيعت با ياران خود است.
اين بيعت در مسجد الحرام و بين ركن و مقام صورت مى‏گيرد.(172) همچنين در روايات
فراوانى نقل شده كه اولين بيعت كننده با حضرت مهدى‏عليه السلام، جبرئيل آن فرشته
مقرب الهى است.

امام باقرعليه السلام در ضمن روايتى مى‏فرمايد: «... پس نخستين كسى كه با او
بيعت كند، جبرئيل است. سپس آن 313 نفر [بيعت مى‏كنند]...».(173) پس از اين بيعت
ويژه، حضرت مهدى‏عليه السلام با ديگر ياران خود بيعت خواهد نمود.

/ 201