لطفا منتظر باشید ...
تاريخ الغيبة الكبرى
تاريخ الغيبة الكبرى، كتابى تاريخى و كلامى به زبان عربى، نوشته سيد محمد صدر
است.
اين اثر دومين مجموعه از يك رشته پژوهشهايى درباره حضرت مهدى است و عنوان
كلى آن «موسوعة الامام المهدى» مىباشد. اين كتاب داراى پيشگفتارى درباره تعريف
«غيبت كبرى» و سه بخش است:
تاريخ زندگى شخصى حضرت مهدىعليه السلام؛ داراى پنج فصل:
1. راز بنيادى غيبت حضرت مهدىعليه السلام
2. تكليف اسلامى امام در زمان غيبت كبرى و كارهايى كه در اين مدت انجام
مىدهد
3. زندگى خصوصى ايشان
4. ديدارهايشان در طول غيبت كبرى
5. نامههاى ايشان به شيخ مفيدرحمه الله
بخش دوم: تاريخ انسانيت در روزگار غيبت كبرى؛ داراى سه فصل:
1. بررسى اخبار مربوط به پيشگويى آينده
2. اخبارى مشتمل بر پيشگويىها
3. تكليف اسلامى در عصر غيبت كبرى
بخش سوم: شرايط ظهور و نشانههاى آن؛ داراى دو فصل:
1. شرايط ظهور، برنامه ريزى ويژه ايجاد رهبر
2. نشانههاى ظهور، تعيين روش كلى، رويدادهايى كه در تاريخ اتفاق افتاده است،
روى دادن معجزات بيش از اندازه، قانونمندى معجزات، شمارش يكايك نشانههاى ظهور و
كوشش براى فهم كلى و منظم علايم ظهور
تَبْيِينُ المَحَجَّةِاِلَى تَعيِينِ الحُجَّةِ
تبيين المحجة الى تعيين الحجّة، كتابى كلامى به زبان عربى، نوشته حاج ميرزا
محسن بن ميرزا آقا (بالا مجتهد) بن ملا محمدعلى قره داغى تبريزى است. از تاريخ
ولادت و درگذشت او خبرى نيست؛ ليكن از برادرش ميرزا صادق آقا (1274 - 1351 ق) اندكى
بزرگتر بوده و پس از او در گذشته است. وى در اين كتاب «چهل حديث» درباره تعيين
امام زمانعليه السلام مىآورد. و در ضمن شرح هر يك از آنها، احاديث ديگرى نيز نقل
مىكند كه همه درباره امامت خاصّ حضرت مهدىعليه السلام است. كتاب، مقدمهاى در چند
فصل دارد كه طى آنها از «امامت عامّه» بحث مىكند. كتاب، شامل احاديثى از امام
دهمعليه السلام و امام يازدهمعليه السلام در تعيين امام مهدى به امامت است؛ چه
پيش از آمدن به جهان و چه در هنگام آن و چه پس از آن.
كتاب در سال 1346 ق در تبريز به چاپ رسيده است.(236)
التُّحْفَةُ المَهْدِيَّة
التحفة المهدية، كتابى تاريخى و كلامى به زبان فارسى در شرح حال و اثباتامامت حضرت مهدىعليه السلام تأليف سيد حسين بن نصراللّه عرب باغى ارومى (در سال
1330 ق) است. وى كتاب خود را در دوازده باب مرتب كرده است:
1. ذكر نامهاى چهل تن از دانشمندان اهل تسنن كه به وجود حضرت مهدىعليه
السلام اعتراف كردهاند؛
2. ذكر چهل حديث معتبر از كتابهاى معروف اهل سنّت در فضايل و كمالات و خوارق
عادات وى؛
3. نقل 28 حديث در امامت دوازده امام و خلافت بلافصل امام علىعليه السلام از
كتابهاى معتبر اهل سنّت؛
4. ذكر چهل حديث از احاديث معتبر شيعيان در فضايل و مناقب و معجزات امام
عصرعليه السلام؛
5. ذكر چهل نام از نامهاى امام زمانعليه السلام كه از كتابهاى پيامبران
پيشين و آثار دانشمندان اهل سنّت گرفته شده است؛
6. ذكر چهل لقب از لقبهاى حضرت مهدىعليه السلام از كتابهاى معتبر اهل
اسلام؛
7. ذكر چهل امتياز ويژه امام زمانعليه السلام كه در پيامبران و اوصيا و حتى
در اجداد وى نبوده است؛
8. ذكر چهل معجزه از امام زمانعليه السلام كه هر كدام دليل امامت او است؛
9. ذكر چهل آيه قرآن كه درباره حضرت مهدىعليه السلام نازل شده است؛
10. ذكر چهل حكايت از كسانى كه در زمان غيبت كبرى به حضور حضرت مهدى شرفياب
شدهاند؛
11. ذكر چهل حديث معتبر در بيان علائم ظهور حضرت ولى عصرعليه السلام ؛
12. ذكر چهل حديث معتبر به اعتقاد مؤلف در بيان شرح زندگى حضرت و آنچه پيش از
ظهور ايشان روى خواهد داد.
اين كتاب در سال 1355 و 1354 ق در تبريز چاپ شده است.(237)
