فرهنگ نامه مهدویت نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

فرهنگ نامه مهدویت - نسخه متنی

خدامراد سلیمیان‏

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

4-2. چگونگى صدور توقيعات



در عصر غيبت صغرى، سفيران حضرت مهدى‏عليه السلام سؤالات و درخواست‏هاى مراجعه
كنندگان را در يك ورقه به نوبت مى‏نوشتند؛ آن‏گاه جواب آنها - كه حداكثر ظرف سه روز
صادر مى‏شد - يك‏جا مى‏آمد. گاهى نيز جواب پرسش‏ها به صورت شفاهى، به نوّاب خاصّ
گفته شده و آنان به قلم خود آن را مى‏نگاشتند و يا به صورت حضورى به سؤال كننده
پاسخ مى‏دادند. در پاره‏اى از موارد نيز - به جهت مصلحتى كه حضرت مى‏دانستند -
اصلاً پاسخى صادر نمى‏شد. برخى از توقيعات نيز ابتداءً و بدون اينكه در پاسخ به
پرسشى باشد، صادر شده است.

5-2. موضوعات توقيعات



موضوعات مندرج در توقيعات، گستره وسيعى را در بر مى‏گرفت؛ از معارف و حقايق
دينى گرفته تا امور تربيتى و برنامه‏هاى زندگى فردى و اجتماعى و... فهرست اجمالى
آنها بدين قرار است:

الف. مباحث عقيدتى؛ در زمينه‏هاى مختلف توحيد، نبوّت، امامت، معاد و امثال
آن(253)

ب. مباحث اجتماعى؛ شامل مسائل اخلاقى، تربيتى، شؤون اقتصادى و مشكلات
مالى(254)

ج. وظايف و تكاليف شيعيان در عصر غيبت؛ مانند توجه به خداوند متعال، ايجاد
زمينه خودسازى، ارتباط با حضرت مهدى‏عليه السلام، پيروى از آن حضرت، آمادگى براى
برپايى حكومت عدل و قسط توسط حضرت مهدى‏عليه السلام و...(255)

د. احكام و مسائل فقهى؛ مانند نماز، روزه، حج، نذر، خمس، ازدواج و مانند آن‏

ه . امور شخصى‏كسانى‏كه‏ازآن‏حضرت درخواست پاسخ مى‏كردند؛ از قبيل نامگذارى
فرزند، انتخاب دوست، اجازه مسافرت و مانند آن(256)

و. نصب و تأييد نوّاب و وكلا و امور مربوط به آنان‏

ز. افشا كردن تزوير مدعيان دروغين و طرد منحرفان و غاليان‏

در عصر غيبت صغرى، افرادى به عناوين مختلف و با مقاصد گوناگونى، به دروغ
ادعاهايى مى‏كردند و سعى داشتند دوستان و پيروان ائمه‏عليهم السلام را به سوى خود
جلب كرده، آنان را فريب دهند و گمراه سازند.

اين قبيل افراد، كم و بيش در بين شيعيان آن زمان شهرت و احترامى داشتند و
غالباً زير پوشش ادعاى نيابت و سفارت حضرت مهدى‏عليه السلام، دام‏هاى خود را
مى‏گسترانيدند.

بر اين اساس خطر آنها براى شيعيان و مسلمانان، از خطر ديگر دشمنان اسلام،
كمتر نبود و افشاى تزوير و برداشتن نقاب از چهره آنان و طرد ايشان از جوامع شيعى
ضرورت داشت. از اين رو توقيعات مهمى درباره اين افراد و بيزارى حضرت ولى عصرعليه
السلام از آنها، از سوى آن حضرت صادر مى‏شد و مايه رسوايى و انزواى مدعيان دروغگو
را فراهم مى‏آورد.

گاهى مى‏شد كه توقيعات صادر شده از سوى حضرت مهدى‏عليه السلام، جزء موارد ذكر
شده نبود؛ بلكه تنها به خاطر دفع خطر از شيعيان، صادر مى‏گرديد؛ بويژه در عصرى كه
حاكمان ستمگر، براى شناسايى، آزار و نابودى شيعيان و پيروان اهل بيت عصمت و
طهارت‏عليهم السلام كمر بسته بودند و تمام همت خويش را به كار مى‏گرفتند و چه بسا
نقشه‏هاى زيركانه‏اى طرح مى‏كردند تا بلكه بتوانند تمامى آنان را از بين ببرند،
تنها راه نجات از دام بدخواهان و كينه‏توزان، همين توقيعات بود كه آن حضرت به وسيله
آنها و با الهام‏هاى الهى، شيعيان را نجات مى‏داد.

نيز ] نواب اربعه‏

/ 201