لطفا منتظر باشید ...
« ث »
ثار اللّه
«ثار»؛ يعنى، خون، دشمن، كين خواهى و خونخواهى. بهشخصكين خواه «ثائر» و بهكسى كه از وى كين كشيده شود «مثئور» و به كسى كه براى او كين خواهى شده «مثئورٌ به»
گويند.(257)
«ثاراللّه» براى اولينبار درمتون شيعه، در زيارتهاى مربوط به امام
حسينعليه السلام و زيارت عاشورا ذكر شده است.
مرحوم كلينى در باب زيارت قبر امام حسينعليه السلام، به اين تركيب اشاره
كرده و پس از آن، در كامل الزيارات و مصباح كفعمى و بعدها در بحارالانوار نقل شده
است: «... السَّلامُ عَلَيْكَ يا ثارَاللَّهِ وَابْنَ ثارِهِ وَالوِتْرَ
المَوْتُور...».(258)
اينعبارت درزيارت وارثهمآمده.
قرآن درباره قصاص و خونخواهى مىفرمايد: «وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ
جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسرِفْ فِىالقَتْلِ اِنَّهُ كانَ
مَنْصُوراً»(259)؛ «وكسىكه خونمظلومىراناحق بريزد ما به ولى او حكومت و تسلط به
قاتل داديم، پس در مقام انتقام آن ولى در قتل و خونريزى اسراف نكند كه او از جانب
ما مؤيد و منصور خواهدبود». امامصادقعليه السلام ذيل اين آيه فرمود: «مراد از اين
آيه حسينبن علىعليه السلام استكه مظلومكشته شدومااولياى اوييم وقائمماوقتى
قيامكند «ثار» اورا طلب خواهدكرد وانتقاماوراخواهد گرفت».(260)
نيز ] يالثارات الحسينعليه السلام، منتقم، الموتور بابيه
