« ج » - فرهنگ نامه مهدویت نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

فرهنگ نامه مهدویت - نسخه متنی

خدامراد سلیمیان‏

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

« ج »

جاروديه



«جاروديه» از اصحاب ابى الجارود (زيادبن ابى زياد) هستند، امامت را از امام
اوّل تا چهارم قبول داشته و مى‏گويند: امامت پس از امام سجادعليه السلام به زيد بن
على و پس از او به محمدبن عبداللّه بن حسن بن على بن ابيطالب رسيده است. محمدبن
عبداللّه پس از خروج از مدينه به قتل رسيد؛ اما گروهى از جاروديه همچنان محمد را
امام دانسته، مى‏گويند: او كشته نشد و حىّ و باقى است و بعداً خروج كرده، عالم را
به عدل آراسته خواهد كرد.(261)

جبرئيل



«جبرئيل»، يكى‏ازچهار فرشته مقرّب و برترين آنها (ميكائيل، اسرافيل و
عزرائيل)است. او در اديان ابراهيمى رابط ميان‏خداوندوپيامبران است. در كتاب‏هاى
دينى يهوديت، مسيحيت و اسلام از نقش جبرئيل بسيار ياد شده است. جبرئيل،
ابراهيم‏عليه السلام را از آتش به فرمان خدا نجات داد و از موسى‏عليه السلام در
مبارزه با فرعون حمايت كرد. هنگام خروج بنى‏اسرائيل از مصر، فرعونيان را به بحر
احمر كشانيد و در آن غرق كرده بر شموئيل ظاهر شد و به داوودعليه السلام ساختن زره
آموخت. او زكرياعليه السلام رابه ولادت يحيى‏عليه السلام و مريم‏عليها السلام را به
ولادت عيسى‏عليه السلام بشارت داد.(262)

در سنت اسلامى و قرآن كريم، جبرئيل همان «روح القُدُس» است. دليل صريح اين
مطلب، آيه 102 سوره «نحل» است: «قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ القُدُسِ مِنْ رَبِّكَ»؛ «بگو
آن (قرآن) را روح القدس از سوى پروردگارت نازل كرده است». در آيه 97 سوره «بقره»
نيز آمده است: «قُلْ مَنْ كانَ عَدُوّاً لِجِبْريلَ فَاِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى‏
قَلْبِكَ بِاِذنِ اللَّهِ»؛ «بگو هر كس دشمن جبرئيل شد [بداند] كه جبرئيل آن (قران)
را به دستور الهى بر دل تو نازل كرده است».

همچنين در قرآن با نام‏هاى روح (غافر، 15)، «الرُّوحُ الاَمين» (شعراء، 193)،
«شَديدُ القُوى‏» (نجم، 50) و «رَسُولٌ كَريم» (تكوير، 19 - 21) از او ياد شده است.

در سوره «نجم» به ملاقات يا مواجهه پيامبرصلى الله عليه وآله با جبرئيل،
تصريح دارد. طبق احاديث بسيارى، جبرئيل به صورت جوان خوشرويى به نام دحيه كلبى، بر
حضرت محمدصلى الله عليه وآله ظاهر مى‏شده است.(263) آن حضرت، جبرئيل را به صورت
اصلى خودش نيز مشاهده كرده است.

در غزوه بدر با هزاران فرشته، به مدد پيامبر اسلام‏صلى الله عليه وآله و
ياران او آمد، در معراج همسفر و راهنماى حضرت رسول‏صلى الله عليه وآله بود و در
منتهاى معراج، در «سدرةالمنتهى»، از مسير باز ماند و به پيامبرصلى الله عليه وآله
گفت: ديگر مأذون نيست كه پيش‏تر رود و آن حضرت به تنهايى به سير معراج ادامه داد.

نام‏هاى ديگر جبرئيل، عبارت است از: فرشته وحى، امين وحى، روح الامين عقل
اوّل، ناموس اكبر، روح اعظم.(264)

/ 201