لطفا منتظر باشید ...
يك. حكايت على بن فاضل مازندرانى
الف. اشكالات سندى:
1 . علامه مجلسىرحمه الله تصريح مىفرمايد: كه اين حكايت را در كتابهاىمعتبر نيافته و به همين علت آن را به صورت مستقل در يك باب جداگانه نقل كرده
است.(273)
2 . هيچ يك از علما و بزرگان معاصر على بن فاضل مازندرانى، همچون علامه حلى و
ابن داوود اسمى از او و داستانش به ميان نياوردهاند. اين قضيه از چند حال خارج
نيست:
يا معاصران وى داستان او را دروغ و باطل تلقى كردهاند، يا اصلاً چنين
داستانى را نشنيدهاند و يا اينكه اين داستان در زمانهاى بعد از آنان ساخته شده
است.
3 . در ميان منابع موجود، قديمىترين مأخذى كه براى اين داستان
بهچشممىخورد،كتاب «مجالسالمؤمنين» اثر قاضى نوراللّه شوشترى است. او در سال
1019 ه .ق به شهادت رسيده است؛ در حالى كه داستان جزيره خضرا مربوط به سال 699 ه .ق
است؛ بر اين حكايت اشكالات فراوان ديگرى نيز وارد شده كه به همين مقدار بسنده
مىگردد.
ب . اشكالات متنى
در داستان على بن فاضل به مطالبى اشاره شده كه با بسيارى از مسلّمات دينىسازگارى ندارد و روايات زيادى بر خلاف آن مطالب هست كه به برخى از آنها اشاره
مىگردد:
1 . در متن روايت آمده است كه: فاضل مازندرانى از شخصى به نام سيد شمسالدين
پرسيد: چرا ميان برخى آيات قرآن كريم، ارتباط منطقى وجود ندارد؟ سيد شمسالدين پاسخ
داد: اين قرآنى است كه خليفه اول جمع آورى كرده و بعضى آيات با هم سازگارى ندارد!
همانگونه كه مشاهده مىشود، اگر كسى اين قسمت را قبول كند، قائل به تحريف قرآن شده
است. اين مطلب به اجماع شيعه و سنى و به موجب صريح آيه قرآن «اِنَّا نَحْنُ
نَزَّلْنا الذِّكْرَ وَ اِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ»(274) باطل و مردود است. از طرفى
اهتمام و توجه زياد مسلمانان به نوشتن و حفظ قرآن و تعدّد نسخهها و شيوع آن در بين
مسلمين، از زمان پيامبر اكرمصلى الله عليه وآله و زير نظر مستقيم آن حضرت، تا حدى
بود كه تبديل و تحريف آن از امور محال و ممتنع بود.
2 . متن حكايت، مكان و محل سكونت آن حضرت را جزيره خضرا معرفى مىكند. اين
مطلب، بر خلاف بسيارى از روايات است، از جمله:
1 - 2 . امام صادقعليه السلام مىفرمايد: «كسى از مكان سكونت آن حضرت اطلاع
ندارد؛ مگر خدمتكار آن حضرت.»(275)
2 - 2 . آن حضرت مىفرمايد: «امام زمانعليه السلام در بين مردم به طور
ناشناس در همه جا حضور پيدا مىكند؛ ولى مردم حضرت را نمىشناسند؛ مگر آنكه حضرت با
اذن پروردگار، خود را به خواص معرفى فرمايد».(276)
3 . در متن حكايت آمده است؛ جزيره خضرا داراى هفت حصار از برجهاى محكم دفاعى
برخوردار است تا دشمنان نتوانند وارد آن جزيره شوند. از طرفى گفته شده: آن جزيره به
وسيله آبهاى سفيدى كه در اطراف آن وجود دارد، همراه با نيروى غيبى، محافظت
مىگردد.
4 . در متن حكايت از قول خادمان قبّه نقل شده كه رؤيت امامعليه السلام غير
ممكن است؛ ولى در گفتوگو با سيد شمسالدين، گفت: «هر مؤمن با اخلاص مىتواند امام
را ببيند؛ ولى او را نمىشناسد». چگونه مىتوان بين غيرممكن بودن رؤيت و ديدن مشروط
جمع كرد؟!
5 . در يك روز جمعه، راوى داستان سر و صداى زيادى از بيرون مسجد شنيده، از
سيد شمسالدين پرسيد: اين سر و صدا چيست؟ گفت: اينها سيصد نفر از ياران امام
زمانعليه السلام و منتظر سيزده نفر ديگر هستند».
اگر اين مطلب را بپذيريم، بايد قائل به طولانى بودن عمر آن سيصد نفر و حيات
آنان تا كنون و تا هنگام ظهور باشيم كه البته هيچ دليلى بر آن نداريم.
6 . متن داستان بر وجود همسر و اولاد براى حضرت ولى عصرعليه السلام دلالت
مىكند. اين نظريه را بزرگانى چون مفيد، بياضى و طبرسىرحمه الله و... نپذيرفتهاند
و رواياتى را كه ثابت مىكند آن حضرت داراى اولادى هستند، از نظر سند رد كردهاند.
