امام باقر عليه السلام مىفرمايد: «واى به حال مرجئه! فردا هنگامى كه قائم ما قيام كند. به چه كسى پناه خواهند برد؟» راوى گفت: مىگويند، در آن هنگام كه ما و شما در برابر عدالت يكسان خواهيم بود؟ فرمود: «هر يك از آنان توبه كند، خدا از او مىگذرد و اگر در درون خود نفاق و دورويى داشته باشد، خداوند جز او كسى را تبعيد و آواره نمىكند و اگر چيزى از آن نفاق را آشكار سازد، خداوند خونش را خواهد ريخت». سپس فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، همچنانكه قصاب، گوسفندش را سر مىبرد، آنان را خواهد كشت و با دست به گردن مباركش اشاره كرد».راوى گفت: مىگويند كه اگر حضرت ظهور كند، همه كارها و فعّاليتها به نفع حضرت خواهد بود و ايشان خونى نمىريزد. امام عليه السلام فرمود: «خير؛ به خدا سوگند (اينچنين نخواهدشد) تا اين كه ما وشما خون آنان را بريزيم و عرق را از خويش پاك كنيم» و با دست مبارك به پيشانى اشاره كرد.(29)اميرمؤمنان عليه السلام پس از شكست خوارج به هنگام گذشتن از كشتگان آنان فرمود: «آن كس شما را به كشتن داد كه شما را فريفت».پرسيده شد: او كيست؟ فرمود: «شيطان و نفسهاى پليد» اصحاب گفتند: خداوند، ريشه آنان را تا پايان دنيا قطع كرد.حضرت پاسخ داد: «خير؛ سوگند به آن كه جانم در دست اوست، آنان در صلبهاى مردان و رحم زنان خواهند بود و پى در پى خروج خواهند كرد تا آنكه به سركردگى شخصى به نام اشمط بين رودهاى دجله و فرات خروج كنند. در آن روزگار مردى از اهلبيت ما به جنگ او مىرود و او را به هلاكت مىرساند و از آن پس هيچ قيامى از خوارج تا روز قيامت نخواهد بود».(30)نيز آن حضرت درباره فرقه بتريه(31) مىفرمايد: «هنگامى كه حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف قيام كند، به سوى كوفه رهسپار مىشود. در آنجا تعداد ده هزار نفر - كه آنان را بتريه مىنامند، در حالى كه سلاح بر دوش گرفتهاند - جلوِ حضرت را مىگيرند و مىگويند: از همانجا كه آمدهاى، بازگرد؛ زيرا ما به فرزندان فاطمه نيازى نداريم. حضرت شمشير مىكشد و همگى را از دم تيغ مىگذراند».(32)
لطفا منتظر باشید ...
