امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «هنگامى كه حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف قيام كند، همه ناصبيان و دشمنان اهل بيت را بر آن حضرت عرضه مىكنند. اگر به اسلام - كه همان ولايت اهل بيت است - اقرار كردند، آنان را رها مىكند و گرنه به قتل مىرسند، يا آنان را به پرداخت جزيه - همچنانكه اهل ذمّه مىپردازند - ملزم مىكند».(38)امام باقر عليه السلام مىفرمايد: «هنگامى كه حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف قيام كند، بر يك يك ناصبيان ايمان را عرضه مىكند؛ اگر پذيرفتند، آنان را رها مىسازد و گرنه گردنشان را مىزند، يا از آنان جزيه مىگيرد. چنانكه امروز از اهل ذمّه جزيه مىگيرند و آنان را از شهرها به روستاها (و كشتزارها) تبعيد مىكنند».(39)مرحوم مجلسى مىگويد: شايد اين حكم مربوط به آغاز قيام باشد؛ زيرا ظاهر روايات اين است كه از آنان جز ايمان پذيرفته نمىشود و اگر نپذيرند، كشته مىشوند.(40)ابوبصير مىگويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: رفتار امام مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف با ناصبىها و كسانى كه با شما دشمنى دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: «اى ابا محمد! در دولت و حكومت ما، مخالفان بهرهاى نخواهند داشت. خداوند براى ما خونهاىشان را در آن هنگام حلال خواهد كرد؛ ولى امروز خونشان بر ما و شما حرام است. پس كسى تو را فريب ندهد و بدان روزگارى كه قائم ما قيام كرد، حضرت براى خدا و رسولش و براى ما انتقام خواهد گرفت».(41)