اميرمؤمنان عليه السلام در خطبهاى مىفرمايد: «... آنگاه مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف، حضرت عيسى را به جانشينى خود، در عمليات تهاجمى عليه دجّال برمى گزيند. عيسى عليه السلام براى يافتن وسركوبى دجّال حركت مىكند. دجّال كه همه جهان را در سلطه خود دارد و كشاورزى و نسل بشرى را نابود كرده است، مردم را به خويش مىخواند و هر كس او را بپذيرد، مورد لطف قرار مىگيرد و اگر خوددارى ورزد، او را مىكشد. سراسر جهان، جز مكه، مدينه و بيت المقدس را درهم نورديده است و همه فرزندان نامشروع از شرق و غرب جهان پيرامونش گرد آمدهاند.دجّال به سوى حجاز حركت مىكند و عيسى عليه السلام در گردنه «هرشا» به او مىرسد و فريادى هولناك بر او مىكشد و ضربهاى سخت بر او فرود مىآورد و او را در شعلههاى آتش ذوب مىكند؛ آن سان كه سرب در آتش ذوب مىشود».(1)فرود آوردن ضربهاى كه ذوب شدن دجّال را در پى دارد، شايد در اثر به كارگيرى مدرنترين سلاحهاى آن روز باشد و ممكن است حكايت از اعجاز حضرت عيسى كند.در ويژگى حضرت عيسى عليه السلام آمده است: او چنان اُبّهتى دارد كه چون دشمن او را مىبيند، به ياد مرگ مىافتد؛ چنانكه گويى عيسى قصد جانش را كرده است.(2)
لطفا منتظر باشید ...
