مقدمه‌اي بر خطبه جهاد - درس هایی از نهج البلاغه، خطبه 027 نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

درس هایی از نهج البلاغه، خطبه 027 - نسخه متنی

حسین علی منتظری

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

پاسدار اسلام ـ شماره 14 ،بهمن 1361

درسهايي از نهج‌البلاغه(خطبه 27) - منتشر نشده-

مقدمه‌اي بر خطبه جهاد

آية‌الله العظمي منتظري

بسم الله الرّحمن الرّحيم

خطبه بيست‌وهفتم نهج‌البلاغه مربوط به جهاد است، و حضرت امير(ع) از اول تا آخر خطبه مسأله جهاد را مطرح كرده است. دو سال قبل ـ در همين درس‌هاي نهج‌البلاغه ـ چند سخنراني راجع‌به جهاد داشتيم و همين خطبه را نيز نقل كرديم، ولي اكنون چون باز سلسله درسهايمان به اينجا رسيده است، و از طرف ديگر مسأله جنگ و جهاد مسأله روز ما است؛ لذا باز خطبه را تكرار مي‌كنيم، با ذكر يك مقدمه كوتاه:

اتهام بيگانگان

يكي از اعتراضات و اشكالاتي كه از قديم به اسلام داشته‌اند، اين بوده است كه مي‌گفتند: ”اسلام دين جنگ و شمشير است و با زور پيشروي كرده است!“ اين يكي از اشكالات مخالفين بوده است، با اينكه آقايان ملاحظه‌مي‌كنند كه هيچ‌وقت قلب انسان تسليم زور نمي‌شود، ”لا اكراه في الدّين“ دين اكراه‌بردار نيست. اگر شما يك عقيده‌اي در درونت داشته‌باشي، ممكن نيست با زور و شمشير آن عقيده را از قلب شما بيرون كرد و اينكه اعتراض كرده‌اند كه اسلام با زور شمشير پيش‌رفته است، چيزي جز يك تهمت نيست.

اسلام به پيامبر اكرم(ص) در قرآن كريم دستور مي‌دهد: Â

”اُدع الي سبيل ربّك بالحكمة و الموعظة الحسنة و جادلهم بالَّتي هي احسن.“[1]

ـ اي پيامبر اكرم! مردم را با حكمت، به سوي پروردگار خودت دعوت‌كن ... حكمت يعني منطق و استدلال محكم و متين.

/ 10