راهى از دل به خدا - بحثی پیرامون دعا نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

بحثی پیرامون دعا - نسخه متنی

محمدرضا عطایی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

راهى از دل به خدا

هر كس از دل خود به خدا راه دارد، شخصى از صادق آل البيت عليهم‏السلام پرسيد: چه دليلى بر وجود خدا هست؟ فرمود: «آيا تا كنون سوار كشتى شده‏اى؟» عرض كرد: بلى. فرمود: «آيا اتفاق افتاده كه كشتى دچار طوفان شود و در شرف غرق شدن باشد و اميد تو از همه جا بريده شود؟» گفت: بلى. چنين اتفاقى افتاده است. فرمود: آيا دلت در آن وقت متوجه به جايى بود و پناهى مى‏جست و از يك نقطه‏اى خواهش مى‏كرد كه تو را نجات دهد؟ عرض كرد: بلى. فرمود: همان خدا است.

آرى امام صادق عليه‏السلام خداوند را از راه دل او به او شناساند. «وفى انفسكم افلا تبصرون‏». [23]

شرايط پيش از دعا

01 شناخت‏خدا و اخلاص به او، خداى متعال مى‏فرمايد: «فادعو الله مخلصين له الدين‏» [24] خدا را در حالى كه عقيده و دين خود را براى او خالص كرديد بخوانيد».

02 يقين به اجابت. پيامبر اسلام مى‏فرمايد: «خدا را نيايش كنيد و يقين به اجابت داشته باشيد». [25]

03 بايد از نظر ظاهر و معنى پاكيزه باشد. «خداوند توجه كنندگان و پاكيزگان را بسيار دوست دارد». [26] البته كسى را كه خدا دوست دارد دعايش را اجابت مى‏كند.

04 ترك محرمات و عمل به اوامر الهى. چنان كه در قرآن مجيد آمده است: «شما به پيمانى كه با من بستيد وفادار باشيد تا من هم به پيمان خويش عمل كنم‏». [27]

از جمله وعده‏هاى خدا اجابت دعوات است‏بنابر اين شرط وفاى به اين وعده، وفا كردن بندگان اوست. حضرت صادق مى‏فرمايد: هر گاه بنده‏اى خدا را به نيت درستى بخواند و دلش براى خدا خالص شده باشد پس از آن كه به پيمانهاى خدا وفا كرده دعايش مستجاب مى‏شود و هر گاه بنده‏اى خدا را بدون نيت و اخلاص بخواند دعايش مستجاب نمى‏شود. آيا خدا نفرموده است‏به عهد من وفا كنيد، تا من هم به عهدى كه با شما كرده‏ام وفا كنم؟ پس كسى كه به عهد خدا وفا كند به وعده‏اى كه به او داده شده وفا مى‏شود. [28]

05 - صدقه دادن، رفتن به مسجد و استعمال عطر:

حضرت امام صادق‏عليه‏السلام مى‏فرمايد: پدرم گاهى كه حاجتى داشت وقت زوال آفتاب را انتخاب مى‏كرد و قبلا صدقه مى‏داد و عطر مى‏زد و به مسجد مى‏رفت و تا آنجا كه خدا مى‏خواست دعا مى‏كرد و حاجت‏خود را از خدا مى‏خواست.[29]

06 درخواست‏حقيقى و از صميم دل، پيامبر صلى الله عليه وآله فرمود: خداى تعالى دوست دارد كه بنده نيازمند، صميمانه عرض حاجت كند و در پيشگاه او زارى نمايد.

گفت پيغمبر كه چون كوبى درى عاقبت زان در برون آيد سرى چون نشينى بر سر كوى كسى عاقبت‏بينى تو هم روى كسى چون ز چاهى مى‏كنى هر روز خاك عاقبت اندر رسى در آب پاك [30]

در حديث آمده است: وانه ليس باب يكثر فرعه الا يوشك ان يفتح. [31]درى نيست كه زياد كوبيده شود مگر عاقبت گشوده گردد.

در حال دعا چگونه باشيم؟

01 حمد و ثناى خداوند و صلوات بر محمد و آل محمد صلى الله عليه وآله.

امام صادق مى‏فرمايد: پيوسته دعا در پرده است تا درود و سلام بر پيامبر و آل او فرستاده شود. [32]

آرى ستايش و نيايش پيش از دعا باعث آمادگى شخص و زمينه‏ساز پذيرش دعاست.

حارث بن مغيره گويد: از حضرت صادق شنيدم كه مى‏فرمود: چون يكى از شما بخواهد از پروردگار خويش چيزى از حاجات دنيا و آخرت مسالت كند، با سپاس خدا و صلوات بر پيغمبر سخن خود را آغاز كند و سپس حاجات خود را بخواهد.

حضرت صادق فرمود: جز اين نيست كه آداب دعا همان مدح و ستايش است و بعد اقرار به گناه، آنگاه درخواست، به خدا سوگند هيچ بنده‏اى از گناه بيرون نشده جز با اقرار به آن.

02 نام بردن حاجت، بايد حاجت را مد نظر گرفت و عرض نياز كرد.

/ 13