شناختنامه حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) و شهر ری نسخه متنی

كرده و از او ابوبكر بن ابى الدنيا و احمد بن عبداللّه بن نصر بن بحير قاضى روايتكرده اندعبدالرحمن بن ابى حاتم رازى گفته از او من با پدرم در رى و بغدادو اسكندريه شنيده ايم و از راستگويان و موثقين بوده استاز منصور بن النقيه نقلنمودند كه گفته من نديدم از اساتيد احدى كه آرزوى برابرى با او در فضل داشتم بهجز سه نفر و از ايشان اول محمد بن حماد طهرانى را ذكر نموده است محمد بن حمادبه مصر رفته و در آن حديث خوانده و در عسقلان از شام اقامت مى نموده تا اين كه درشب جمعه 27 ربيع الاول سال 261 در آن هم وفات كردهنگارنده اين كتاب گويدتعجب اين است با اين كه سمعانى خود اقرار نمود كه طهران رى مشهورتر و آبادتر ازطهران اصفهان است تنها يك نفر توانسته از منسوبين به طهران رى به دست بياوردو ذكر كند ولى از منسوبين به طهران اصفهان ده نفر ذكر نموده است از صفحه 374انساب سمعانى نقل شده است.

(ه) تاريخ دهات نامى رى مى توان در سه بخش محصور كرد:

(بخش اول) دهات رى كه پيش از پيدايش نام قريه طهران در سال 261 برپا و آبادانبوده است.

(1 ـ قريه بيست) كه به آن ابوعبداللّه احمد بن مدرك بيستى محدث نامى منسوبشده استوى از فضل بن شاذان و محمد بن عبداللّه روايت كرده است (به صفحه333، ج 2، معجم البلدان چاپ مصر و قراى قديمه و جديده رى و طهران از اين كتابرجوع شود).

(2 ـ قريه خوار) معروف كه امروز نيز از قراى نامدار طهران به شمار مى رود ازمنسوبين به اين قريه در آن تاريخ ابوالحسن احمد خوارى است متوفى به سال 230(به صفحه 473، ج 3، معجم البلدان چاپ مصر و قراى قديمه و جديده رى و طهراناز اين كتاب رجوع شود).

(3 ـ قريه دستبى) نام اين قريه در صفحه 148، ج 5، كامل ابن الاثير آمده استو اين كه در سال 131 هنگامى كه قحطبه از طرف ابومسلم خراسانى بر رى استيلاء