شناختنامه حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) و شهر ری نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

شناختنامه حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) و شهر ری - نسخه متنی

گردآورندگان: مهدی مهریزی، علی اکبر زمانی نژاد

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

صفحات پيش نگاشته شده است و تاريخ مبسوط رى رجوع شود).

بهر حال مختصر تابلو تمام نمايى اوضاع سياسى رى و طهران و دو بخش مذكوراز قرا و قصبات رى هنگام حمله مغول چنان كه ابن الاثير در ص 144 ـ 147، ج 12كامل مى نگارد از اين قرار است: در سال 617 تتر مغربهبه رى رسيدند براى اين كهخوارزم شاه به سوى رى فرار كرده بوده است و تاتار مردمان آن را چنان غافلگير كردهبودند كه هيچ گونه تاب مقاومتى نداشتند در اين اثنا سپاهيان چنگيز به آنها پيوستشدند و در اندك زمانى بر رى استيلاء يافتند و اهالى آن را نابود ساختند و زنانو كودكان و اموالشان را به غارت بردندابن الاثير مى نويسد: تاتر در رى آسيب هاىبه كار آوردند كه مانند آنها گوشزد احدى نشده است زيرا كه به محض اين كه رى راويران ساختند، مكث در آن نكردند و دنباله خوارزم شاه شتاب نمودند و بر هر شهرىكه استيلاء مى يافتند، مخروبه مى كردند و مردان و زنان و كودكان را مى كشتند همينكهبه همدان رسيدند، خوارزم شاه آن را ترك نمود، تاتار حملات خود را در سال 621و 624 بر رى تكرار كردند و بر ويرانى آن افزودند چنان كه در تاريخ سياسى رى ازكتاب تاريخ رى ذكر شده استاز حوادث سياسى و كارزارهاى خونين كه درسرزمين رى در زمان خلفاى بنى اميه و بنى عباس و دعوت هاى متوالى كه براى آناندر آنجا مى شد و وقايع تاريخى سامانيه و آل بويه و غزها و سلجوقيانو خوارزمشاهيان تا آمدن تاتار رخ مى داد مسلم مى دانيم كه صفحات تاريخ سياسىرى پيش از حمله سخت مغول نيز به خون فرزندان نياكان خود رنگين و آلوده بودهاست و طهران با همگى قرا و قصبات نامدار بخش اول و دوم مزبور آن نيز به موجبقانون پيروى جزء از كل و فرع از اصل هم طبعاً در حالت انقلابات و تزلزل و گذرگاهسوق الجيشى و سپاهيان دولت هاى انقلابى بوده است (براى آگاهى از تفصيل اينحوادث به تاريخ سياسى رى از تاريخ رى مراجعه شود) با اين وصف مى توان گفت

1.تتر مغربه بيست هزار سوار كه در غرب خراسان مى رفتند و مأموريت دستگيرى خوارزم شاه را داشتند،ايشان را مغربه ناميدند تا اين كه فرق ميان آنها و نيروهاى ديگر چنگيز معلوم گرديد.

/ 382