از: محمد اسماعيل بن ابى القاسم عامرى (قرن 13ق)رساله اى فقهى است در تحقيق مسأله تقليد ميّت به عربى كه با ديباچه اى فارسىشروع مى شود در بيان رجوع به مجتهد در عصر غيبت و اختلافى بودن تقليد از مجتهدميّت ، مؤلف در اين مقدمه از فتحعلى شاه قاجار ياد مى كند و رساله را به نواب مستطاباسماعيل ميرزا تقديم مى نمايداين رساله به صورت شرح بر متن با عناوين (قال ـ اقول)تنظيم شده و متن آن از كتابسؤال و جوابحجة الاسلام سيد محمد باقر شفتى انتخابشده است.آغاز:الحمد للّه الذي أتقن بقدرته قواه أحكامه بنصب مبانيها و دلائلها.؛ كه رساله منفرده درتحقيق و تنقيح مسأله تقليد اموات.361، نسخ و نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن 13ق ، انجام ناتمام ،انجام: و امّا الوجه الثاني فهو انّا نقول بمقتضى استصحاب ثبوت الصحةالمستتعبة لحكم وجوب الرجوع الى المجتهد..اقتضاه الدليل و اعطىبه النظر الجليل هو كون هذه ؛ عناوين و نشانيها شنگرف ، در حاشيهتصحيح دارد ، در اول نسخه يادداشتى در مدح كتاب حاضر كه گوياتقريظ عالمى باشد.جلد: تيماج حنايى مجدول ، طبله دوم افتاده است ، دانش پژوه:ش 301 ص 477 ، واقف: شيخ هادى اسكويى حائرى شوال 1372 ،ثبت: 1417.108 برگ ، 15 سطر ، 5/1018 سم.
لطفا منتظر باشید ...
