ماه خدا جلد 2

571 . المصباح: در هر شب از دهه آخر ، بخوان آنچه را از امام صادق عليه‏السلامروايت شده كه آن امام ، پس از نمازهاى واجب و مستحب مى‏گفت:

«خداوندا! حقّ آنچه را از ماه رمضان گذشته است ، از سوى ما ادا كن و كوتاهىِ ما را در آن بيامرز و آن را قبول‏شده از ما تحويل‏بگير و ما را به سبب اسرافمان بر خويشتن ، كيفر مكن و ما را از رحمت‏يافتگان ، قرار بده و ما را از محروم‏شدگان قرار مده!».

572 . الإقبال ـ به نقل از مُرازِم ـ : امام صادق عليه‏السلام در هر شب از دهه آخر مى‏گفت:

«خداوندا! در كتاب نازل‏شده‏ات فرموده‏اى: « ماه رمضان ، كه در آن قرآن نازل شده است ، براى هدايت مردم و نشانه‏هايى از هدايت و فرقان » . پس ، با قرآن كه در ماه رمضان نازل كردى ، قدر آن را بزرگ داشته‏اى و آن را با شب قدر ، ويژه ساخته‏اى و آن را از هزار ماه ، بهتر قرار داده‏اى.

خداوندا! اين روزها ، روزهاى ماه رمضان است كه گذشته است ، و شب‏هاى آن است كه سپرى شده است ، و بهره من از آن ، همان شده است كه تو به آن ، داناتر از من و شمارشگرتر به شمار آن از همگانى.

پس ، تو را مى‏خوانم ، به آنچه فرشتگان مقرّب و پيامبرانِ فرستاده و بندگان شايسته‏ات تو را به آن خوانده‏اند ، كه بر محمّد و خاندان محمّد درود بفرستى و مرا از آتشْ برهانى و با رحمت خويش به بهشتم درآورى و با بخشايش و كَرَم خود بر من نيكى كنى و تقرّب جُستنم را بپذيرى و دعايم را مستجاب كنى و در روز ترس ، با ايمنى از هر هراسى كه براى روز قيامت آماده كرده‏اى ، بر من منّت نهى.

خدايا! به ذات با كرامت و شُكوه بزرگ تو پناه مى‏برم كه روزها و شب‏هاى ماه رمضان بگذرد و مرا در حقّ تو ، خطا و گناهى باشد كه به سبب آن كيفرم دهى ، يا لغزشى باشد كه آن را نيامرزيده باشى و بخواهى به سبب آن از من قصاص بكشى.

سَرورم ، سَرورم ، سَرورم! از تو مى‏خواهم كه ـ اى آن كه معبودى جز تو نيست؛ چرا كه جز تو معبودى نيست ـ اگر در اين ماه ، از من خشنود شده‏اى ، خشنودى خويش از من را بيفزايى. و اگر از من خشنود نشده‏اى ، از هم‏اينك از من‏راضى‏باشى، اى‏مهربان ترينِ‏مهربانان! اى‏خداوند، اى‏يكتا، اى‏نفوذناپذير! اى آن كه نه زاده است و نه زاده شده است و هيچ كس براى او همتا نيست!».